1. ۱بودم ز سرو قدان صنمی سمین و سالمارمش به روی بنده حرمش به کوی خادم
2. ۲نه دهد ره وسایل نه ستد ز کس رسایلرخکش چو رای عادل خطکش چو روی ظالم
3. ۳همه گر پی مفاخر نرود ز کبر وافرنه به جرگه اصاغر نه به خرگه اعاظم
4. ۴به دو چهره‌اش حقایق به دو طره‌اش دقایقحرکات او موافق کلمات او ملایم
5. ۵عدم از لبش موید فتن از رخش قوی یدخد او شفای سرمد قد او بلای دایم
6. ۶چه غم ار بسی قبایل کشد او بدین شمایلملکی نیایدش دل که نویسدش مظالم
7. ۷زده حلقه‌ها به کاکل که به دوربین تسلسلبه وفای او تفضل به جفای او مکارم
8. ۸اگر او به غارت جان شد از آن سپاه مژگانغمش از کدام سلطان رمش از کدام حاکم
9. ۹که‌ام از سرور دلجو که‌ام از غرور بدگوبه میانهٔ من و او بود ای بسا عوالم
10. ۱۰لبش آن لطیف موضع که نه بوسه راست موقعبه رخش عرق مصدع به تنش سمن مزاحم
11. ۱۱همه دولت مساعد چو بود به بزم قاعدهمه غارت معاضد چو شود به کاخ قائم
12. ۱۲رخ و زلف او در آیت ز ضلالت و هدایتبه تألفش عنایت به تکلفش مراحم
13. ۱۳همه دم بر صبایح می ناب خورده واضحنه تفقدش به ناصح نه تالمش ز لائم
14. ۱۴شبکیش گفتم ای مه پی خون رزم پو رهکه ز سکرت آید آنگه که شوی ز کرده نادم
15. ۱۵به جواب گفت جیحون ز عنب از آن خورم خونکه برای نسل هارون ز چه کشت پور کاظم
16. ۱۶شه دین امام ضامن مه مرکز میامنکه دو کون را اماکن ز سرایر است عالم
17. ۱۷شهی از خودی مجرد مهی از خدا مقیدبر دوحهٔ محمد گل بوستان هاشم
18. ۱۸پسر یگانه زهرا پدر هزار حواخور آسمان اعراب ودر یم اعاجم
19. ۱۹شب قدر محو مویش دل دیر و کعبه سویشز صفا حصات کویش زده طعنه بر نواجم
20. ۲۰ز برون پرده چون هی به درون پرده‌اش پیشده نقش پرده از وی همه جان شکر ضیاغم
21. ۲۱نه چو جد او میسر همه خلق اگر پیمبرنه چو جده‌اش مصور همه گون اگر فواطم
22. ۲۲ز تقاعدش به غبرا به اسف سپهر خضراز تقربش به فردا به شعف روان آثم
23. ۲۳زهی ای وجود اجمل رخت ایزدی سجنجلبه حسب ظهور اول به نسب سلیل خاتم
24. ۲۴ز تو کامران قوابل ز تو حل شده مشاکلز تو جنبش هیاکل ز تو دانش جماجم
25. ۲۵چو به عاطفت زنی دم چو به کین شوی مصممشود از بهایم آدم شود آدم از بهایم
26. ۲۶اثرات کفّ موسی به جنیبت از تجلیثمرات گفت عیسی به زمینت از نسایم
27. ۲۷چو زدی ز طبع قادر به نقاط دین دوایرکبرت بک الصغایر ظهرت بک العلایم
28. ۲۸زلل از تو در جدایی ز مصاحف خدایینه ز کوشش کسایی نه ز اجتهاد عاصم
29. ۲۹به سوی تو رهسپاران ز صنوف تاجدارانبه در تو خاکساران ز اهالی عمایم
30. ۳۰ز قدوم تو بدان سان شده نامور خراسانکه در او ز مهر تابان بود افسر افاخم
31. ۳۱بودش ز بس که تمکین به نفاذ دولت و دینچه عبوری از بساتین چه اموری از عضایم
32. ۳۲همه جود بِالتّوالی باریکهٔ معالیهمه عدل لایزالی به وسادهٔ محاکم
33. ۳۳به عباد از او فواید به رقاب از او قلایدعلمش به جیش قاید قلمش به ملک ناظم
34. ۳۴چو گروه غم‌نصیبان بر نطق او ادیبانچو بلارک خطیبان بر تیغ او صوارم
35. ۳۵به هنر چنان مواظب که ز خویش گشته غایبز معانی‌اش مشارب ز معارفش مطاعم
36. ۳۶خهی آن سپهرپیما که فراز آن کند جانه چو او سترگ اعضا نه چو او قوی قوائم
37. ۳۷برد ار جبال و صحرا به شکوه و فرّ عنقاخورد ار حدید مهما به جلادت نعایم
38. ۳۸هله تا کلام نحوی همه معرب است و مبنیهله تا که از تعدی به در است فعل لازم
39. ۳۹فلکت دخیل عاجل ملکت ز خیل آجلز تو عزت مشاغل به تو رونق مناظم