1. ۱چو از نهان بعیان زد علم رسول مصدقزخاک جانب افلاک شد خروش انا الحق
2. ۲مهی ز برج تجرد نهاده رخ به تعینکه ارتباط پذیرفت از او مقید و مطلق
3. ۳خوری زمشرق بطحا طلوع کرد که آمدنجوم چرخ معلق بطوف ارض مطبق
4. ۴زملک غیب خدیوی سوی شهود قدم زدکه شد مکان همه ازلامکان سپاه مضیق
5. ۵بایمن اندر جبریلش از حواری مشفقبایسر اندر میکالش از موالی اشفق
6. ۶الا نگارک غلمان عذار حور شمایلکه رشوه بخش تنت جان سندس است و ستبرق
7. ۷ز یمن مولد احمد جهان جوان شد و در دهازآن نبید که مانند کوثری است مروق
8. ۸نمود چهره خلیلی که فیض مطبخ جودشزمغز کله نمرود داده مائده بق
9. ۹الا سمنبر زنگارخط که لعل تو بر رخبود چو نقطه شنگرف بر صحیفه زیبق
10. ۱۰برطل ز زیبقبم زنگ شو ز آیئنه دلاز آن عصاره شنگرف جلوه تا خط ازرق
11. ۱۱رسید رحمتی ازحق که زاشتمال عمومشاگر چو شیطان برد امید از او بود احمق
12. ۱۲الا تدزرو کمین ساز و عندلیب کمان کشکه پیش نطق تو طوطی زند ترانه صددق
13. ۱۳بیار با زبطی زآن می چو چشم خروسمکه زاغ بر پر طوطی از او نگاشته صددق
14. ۱۴گشاد بال همائی زاوج سدره قدرتکه زد فلک چو کبوتر برش زشوق معلق
15. ۱۵شه ملایک حاجب محمد آنکه زواجبفراتر ازحد امکان فرش فراشته منجق
16. ۱۶شکافت گر مه روشن همی بکوری دشمنمدان ز مصدر اعجاز او همین یک مشتق
17. ۱۷کسیکه مهر و مه و عرش و فرش ازاوست هویدانه در خوراست که گوئی قمر از او شده منشق
18. ۱۸کدام معجز از این بیش کایزدی جبروتشزلامکان بمکان زد پی نبوت بیرق
19. ۱۹ببارگاه نبوت بد آن زمان متمکنکه در به آب و گل آدم فتاده بود معوق
20. ۲۰چو لطف و قهر وی اندر دوکون خواست مجسمشدند آدم و ابلیس و نور و نار مخلق
21. ۲۱زشوق دامن وصلش بطور سیر معانیدو صد کلیم ارنی گوزده است چاک بقرطق
22. ۲۲اگر نه حشمت او تافتی بوادی ایمنفکیف خرموسی علی الثری وتصعق
23. ۲۳ای آن ستوده لولاک کافرینش ذاتتشد از بسیط و مرکب برتبه اقدام و اسبق
24. ۲۴هنوز رونق هستی نداشت عالم کثرتکه داشت خلوت وحدت زشمع روی تو رونق
25. ۲۵بود بکوی تو گردان سپهر و تابان بیضاچو گنبدی که برآن آشیانه ساخته لقلق
26. ۲۶نداشت مریم اگر روزه از سکوت ز امرتنگشت عیسی یکروزه اش بمهد منطق
27. ۲۷نمودختم رسل برتو کردگار و عیان شدکه نی بدرج الوهیت از تو گوهری الیق
28. ۲۸بعالمی که زند از تو موج بحر خدائیبنوح می نرسد جز که ناخدایی زورق
29. ۲۹گه علاج علیلان آستانه عشقتیکان یکان ز مسیحا هزار مرتبه احذق
30. ۳۰زحل دهل زند اندر عساکر تو بهیجاسپهر خاک کشد در ممالک تو زخندق
31. ۳۱شها ثنای تو ناید یک از هزار زجیحوننگارد ار به مدیحت دوصد کتاب منمق