1. ۱ای چهره و لعل تو یکی نور و یکی ناراز نور توام آذر و از نار تو آزار
2. ۲رخسار تو نوری‌ست که هی نار دهد برلب‌های تو ناری‌ست که هی نور دهد بار
3. ۳ای خط تو چون مور ولی مور دل‌آشوبوی زلف تو چون مار ولی مار تن‌اوبار
4. ۴از مار تو نالان و ضعیفم همه چون موروز مور تو پیچان و ذلیلم همه چون مار
5. ۵تا حسن تو گشته چو صمد شهره به اسلامتا نقش تو کرده چو صنم جلوه به کفار
6. ۶زنار گروهی شده از شوق تو تسبیحتسبیح فریقی شده از عشق تو زنار
7. ۷عیسی برد ار علت و بیضا کند ار گرملعل و رخت این گونه نباشد به کردار
8. ۸بیضاست عذار تو و زلفین تو لرزانعیسی است لبان تو و چشمان تو بیمار
9. ۹سبز است اگر سرو و سپید است اگر ماهدر قد تو و خد تو برعکس بود کار
10. ۱۰پرسیم بود سرو تو زآن جسم چو زیبقپر سبزه بود ماه تو زآن خط چو زنگار
11. ۱۱معروف بود روی تو بر لالهٔ خودرویموصوف بود موی تو بر نافهٔ تاتار
12. ۱۲گر روی تو شد لاله مرا از چه به دل داغور موی تو شد نافه مرا از چه جهان تار
13. ۱۳گیرم که بود چشم تو نخجیر به آیینگیرم که بود زلف تو زنجیر به هنجار
14. ۱۴گر چشم تو نخجیر منم از چه رمیدهور زلف تو زنجیر منم از چه گرفتار
15. ۱۵از روی تو در رزم دهم پشت به میدانبی پشت تو در بزم نهم روی به دیوار
16. ۱۶از روی توام بیم و به پشت توام امیدادبار تو اقبالم و اقبال تو ادبار
17. ۱۷صد قوم ز جمعیت خالت به دلی ریشصد خیل ز سرمستی چشمت به تنی زار
18. ۱۸گر حال تو شد جمع چه تاوان به پریشانور چشم تو شد مست چه تقصیر به هشیار
19. ۱۹شیرینی و شوری ز نمک خیزد و شکروز این دو لب و روی تو شد مختلف آثار
20. ۲۰روی نمکینت همه ترش است به جلوهلعل شکرینت همه تلخ است به گفتار
21. ۲۱ابری‌ست دو زلفت که از او دیدهٔ من تربرقی‌ست دو چهرت که از او کلبهٔ من تار
22. ۲۲گر زلف تو شد ابر منم از چه مَطَرریزور چهر تو شد برق منم از چه شرربار
23. ۲۳تا چند کنی فخر ز ابرو به مَهِ نوکاین دعویِ کم را نسزد شبههٔ بسیار
24. ۲۴ابروی تو به از مه نو لیک مه نوشرمنده ز نعل قرس قدوه ابرار
25. ۲۵نوباوهٔ عبدالعلی راد محمدمستوفی ملک ملک و زبدهٔ احرار
26. ۲۶آن صدر قَدَر قَدْر که صد همچو مه و بدریُمنِ قدم و یُسرِ کفش راست پرستار
27. ۲۷حشوی زبرات وی و آفاق گرانسنگفردی ز سیاق وی و کونین سبکبار
28. ۲۸لوحی‌ست به نزد قلمش قرصهٔ خورشیدفرشی‌ست به زیر قدمش گنبد دوار
29. ۲۹خلاق فلک راست کهین بندهٔ مجبورمخلوق زمین راست مهین خواجهٔ مختار
30. ۳۰ای مصدر انعام و تکلف که نباشددر صورت جمع تو به جز خرج پدیدار
31. ۳۱شد مفردهٔ دفترِ اسهامِ حوادثاز عدل تو من ذلک افنای ستمکار
32. ۳۲فهرست سدادی تو از آن فکرت نقادعنوان صلاحی تو از آن طبع هشیوار
33. ۳۳در هندسهٔ حفظ تو اشکال ریاضیچون نقش صور بر فلک آینه کردار
34. ۳۴بر خوان تو همرنگ چه مملوک و چه مالکبا برتو همسنگ چه قطمیر و چه قنطار
35. ۳۵خود یزد چه باشد نبود گر چو تواش میرخود چیست صدف گر ندهد لؤلؤ شهوار
36. ۳۶میرا تو گهرسنج و خردمندی و دانیکامروز چو جیحون نزند کس دم از اشعار
37. ۳۷لیکن من از این نام ندیدم به جز از ننگچون بخت بخوابد چه کند دیدهٔ بیدار
38. ۳۸تا برز بر قامت ترکان شکر لبشیرین بود آن پشت به خم طرّهٔ طراّر
39. ۳۹احباب تو بر تخت نعم باد سرافرازاعدای تو از دار نقم باد نگونسار