1. ۱ای که ز چشم و لبت نوبت بوس و کنارگردد هشیار مست، مست شود هوشیار
2. ۲زلف تو بر روی خط ماری تازان به مورخط تو در زیر زلف موری تازان به مار
3. ۳جز از لب و چهره‌ات هرگز نشینده‌امناری هم‌سنگ نور، نوری هم‌رنگ نار
4. ۴گوشه‌نشینْ مژّه‌ات، ترکی عصیان‌پرستدامان برچیده زلف هندوی پرهیزگار
5. ۵از دل سنگین تو که برده زآهن گروزآن دل من می‌تپد که شیشه دارد به بار
6. ۶لالهٔ بی‌داغ نیست جز دل تو کز ازلداغ ورا هر دلی برده پی یادگار
7. ۷زابروی تو چشم مست قبضهٔ تیغش به دستچون به کف ذوالخمار قائمهٔ ذوالفقار
8. ۸تا به یمین و یسار زلف تو بیزد عبیرنیست ز آشفتگیم فرق یمین و یسار
9. ۹آذر و آذار را من از تو بشناختمبی‌تو بهارم خزان با تو خزانم بهار
10. ۱۰لعل و رخت در صف آتش و آبند لیکآب تو آتش‌فشان آتش تو آب‌دار
11. ۱۱گر تو نقاب افکنی از رخ خورشیدوَشمن به هوایت ز مهر رقص کنم ذره‌وار
12. ۱۲کار من و عیش من ذکر تو و فکرت استخوشتر از این نیست عیش بهتر از این نیست کار
13. ۱۳خواه به تیغم بزن یا به کمندم ببندهرکه گرفتار توست در دو جهان رستگار
14. ۱۴بی‌تو ندارم شکیب وز تو نخواهم گسستگر بفتد تن به خون ور برود سر به دار
15. ۱۵وصف توام در کلام بوی توام در مشامگو ببُرندم زبان گو بکنندم مهار
16. ۱۶ره که به دنبال توست چاه ندارد به پیششب که می از دست توست صبح ندارد خمار
17. ۱۷چنین که از مهر و ماه همی بری تاج و باجمگر گزیدت به خیل خواجهٔ والاتبار
18. ۱۸مهین محمد علی معاون الملک رادکه دفتر ماسوی از او گرفت اعتبار
19. ۱۹آنکه به طبع بلند وز گهر ارجمندختم بزرگی نمود به نام او کردگار
20. ۲۰در بر ایوان او چرخ ندارد شکوهبه نزد اجلال او کوه ندارد وقار
21. ۲۱به هر زبانی طلیق به هر بیاتی رشیقبه هر صناعت دقیق به هر هنر کامگار
22. ۲۲منظر او چون ارم محضر او چون حرموجود او مغتنم عهود او استوار
23. ۲۳قوام دولت از او نظام ملت از اوبطش پر او سکوت بخش کم او هزار
24. ۲۴نامهٔ او از رموز ذخیرهٔ آسمانخامهٔ او از حریر عاقلهٔ روزگار
25. ۲۵ای تو در امثال خویش فروز حسن سیاقوز در گفتار تو به گوش جان گوشوار
26. ۲۶عزم تو همچون کلیم رخت برد در بحورحزم تو همچون خلیل تخت نهد بر شرار
27. ۲۷رای تو گر در جهان فروزد آن سان که اوستلیل ز تابندگی پنجه زند با نهار
28. ۲۸در کنف حفظ تو سقف نخواهد ستونبا شرف عون تو ملک نخواهد حصار
29. ۲۹زهره برد از قضا هر چه تو را در پناهتیغ کشد بر قدر هر که تو را در جوار
30. ۳۰برق ز جودت به ابر ابر ز خشمت به برقخنده کند قاه قاه گریه کند زار زار
31. ۳۱کلک در ایام بزم به گفته‌ات ملتجیتیغ به هنگام رزم به ضربت امّیدوار
32. ۳۲هر که به کاخت شتافت زان پس کاعزاز یافتبدره ستد پنج پنج صدره برد چار چار
33. ۳۳گر همه در عهد تو بید نشانند و سروسیب دهد کیل کیل نار دهد بار بار
34. ۳۴دادگرا شعر من که زد به شعری علماختر گوهروش است گوهر اختر شعار
35. ۳۵طبع من و گفت من لجّه و لؤلؤ نابمدح تو و ذات تو بحر و در شاهوار
36. ۳۶وشاقکان تو راست ز چتر کاووس ننگنگارکان مراست ز جام جمشید عار
37. ۳۷درخور من کن عطا یا به خور خویشتنورنه شود از چه رو سیم عزیز تو خوار
38. ۳۸تا که به قانون نقل نیست چو امروز دیتا که به فتوای عقل نیست چو امسال پار
39. ۳۹خیل تو گردون‌مسیر میل تو آفاق‌گیرفرش تو را عرش تخت تخت ترا بخت یار