1. ۱عید قربان بود و حاج به درک عرفاتماو کوی صنمی کش عرفات از غرفات
2. ۲شور زمزم بسر حاج و خلیلی است مراکه زند جوش بچاه ذقنش آب حیات
3. ۳حاج اگر در جمراتند برجم شیطانتا مناسک را محرم شده اندر میقات
4. ۴ما سر زلف چو شیطان وی از کف ندهیملو رمتنا یده المشرقه رمی الجمرات
5. ۵حاج آویخته در پرده بیت الله و ماپرده بر خویش درانیم ز عشقش چو عصات
6. ۶پرده کعبه دهد حاجت و در محفل ویلوذنت مهجتنا لاحترقت من سبحات
7. ۷باز آن ترک بحج آمد و از طلعت اوخانه کعبه شد انباشه از لات و منات
8. ۸دلی از آهن باید حجرالاسود راتاز خجلت بر خال و رخ او ناید مات
9. ۹عجبم از حجر آید که چرا آب نشدزاستلام رخ آن بت که به است از مرات
10. ۱۰زده تا سلسله زلف کجش حلقه بگوشدست کس راست سوی حلقه نگردد هیهات
11. ۱۱بس خوش افتاده براندام لطیفش احرامسیئات الشرفافاقت فوق الحسنات
12. ۱۲هست سیمین تنش ازجامه احرام پدیدراست چون نورسماوی ز بلورین مشکات
13. ۱۳چون نشنید بعذارش عرق از طوف حرمزرع الانجم خداه بطرف الغلوات
14. ۱۴تا صفای رخش از هر وله زد لاف منینه منار است قرار و نه صفا راست ثبات
15. ۱۵او کند هر وله و زلف و رخش بطحا راسنبل وگل شکفاند ز زمینهای موات
16. ۱۶تاصمد گوشده آن لعبت خورشید جبینزاشتیاق رخ او گشته صنم جو ذرات
17. ۱۷گر صلوه همه کس برطرف کعبه بودکعبه استاده کنون برطرف او بصلات
18. ۱۸سعی حاج امسال از زلف وخط اوست هدرکه زعشقش نشناسند عشا را زغدات
19. ۱۹بصفا عارضش آن گونه مشاعر را بردکه بود مشعر چون سجن و صفا چون ظلمات
20. ۲۰کس نیارد بسقایت شدن اندر برحاجکآتش انگیزد آب رخش از جام سقات
21. ۲۱ننمایند اگر تلبیه نشگفت کزونیست در حاج نفس تا که برآرند اصوات
22. ۲۲کاش زی خانه ِیزدان چمدی داور یزدتا زعدلش دل ما یابد از آن ترک نجات
23. ۲۳بانی کعبه انصاف براهیم خلیلکه ستم را زوی آمد شکن عزی و لات
24. ۲۴بر در جود عمیمش چه فقیر وچه غنیدر برکف کریمش چه الوف وچه مآت
25. ۲۵شمس را با رخ زیباش اضائت اندکبحر را با دل داناش بضاعت مزجات
26. ۲۶عرش الهام بود فکرتش از حد رموزمهبط وحی بود خاطرش از کشف لغات
27. ۲۷شده در عهد وی آن گونه غنا شامل خلقکاغنیا راست بر امصار دگر حمل زکات
28. ۲۸ای مهین قسوره غاب فتوت که برزمپر دلان از تو هراسند چو از ضیغم شات
29. ۲۹از بنات آورد اقبال تو اطوار بنیندر بنین افکند اجلال تو آثار بنات
30. ۳۰بس با حیای روان فرقت (؟)جهد تو بلیغنه عجب زنده شود گرستخوانهای رفات
31. ۳۱صحت مردم ملک تو بحدی که بنقدجز بدامان اطبا نرسد چنگ ممات
32. ۳۲چرخ مجرور بخاک محن ارخواهد کسسازدش لطف تو مرفوع علی رغم نحات
33. ۳۳گرچه فرمانده ما جمله زشه بد همه وقتلیک نامد چو تو یکتن فطن فرخ ذات
34. ۳۴مصحف و تورات ارچه همه از نزد خداستلیک مصحف بودش قدر فزون از تورات
35. ۳۵رایت آنگاه که رایت زند از بهر کمالگل دماند ز جماد و سخن آرد ز نبات
36. ۳۶حکمت آنگاه که حکمت نگرد ز امرمحالسلب پوید ره ایجاب وکند نفی اثبات
37. ۳۷عرش در قصر تو منت کشد از رفعت فرشنجم درکوی تو حسرت خورد از نور حصات
38. ۳۸تیغت اندرجگر داغ نصیب دشمنهمچو درکوره حداد حدید محمات
39. ۳۹بود از حسن بیان خامه جان پرورتوهمچو خضری که مرآن را ظلماتست دوات
40. ۴۰بحر دل دادگرا بنده تو جیحونمکه ز رشک سخنم جامه به نیل است فرات
41. ۴۱کهن آید اگر از دهر بیوت ملکانمن زمدح تو همی تازه فرستم ابیات
42. ۴۲من برای توکنم چامه سرائی نه صلهگر همه قافیه شعرصلاتست و برات
43. ۴۳شایگان گشت قوافی ولی از خوبی نظمبتلافی سزد ارعفو رود بر مافات
44. ۴۴کی بدرک بد و نیکم بود امکان که مراستتن نوان قلب طپان هوش رمان ازعورات
45. ۴۵نشد ار جود تو سدره جیحون دریزدماورا النهر سرودی هله در بلخ و هرات
46. ۴۶تا بهر سال در آن کاخ که افراخت خلیلبزیارت عجم و تازی و ترک آید و تات
47. ۴۷خوف دارنده از سهم عبید تو عبادطوف جوینده بر نعل کمیت تو کمات