1. ۱ای که نرخ بوسه‌ات بر ما به نقد جان کنیجان گران شد یا که خواهی بوسه را ارزان کنی
2. ۲ظلم بر کتان کند مه لیکن ای نازک‌بدنتو همان ماهی که بر خود ظلم از کتان کنی
3. ۳تا کی از چوگان زلف و گوی سیمین ذقنهمچو طفلم فتنه بر این گوی و آن چوگان کنی
4. ۴گه از آن گو خم نمایی قامتم چوگان‌صفتگه بدین چوگان مرا چون گوی سرگردان کنی
5. ۵چند بر قصدم خدنگ رشک رانی از کمانپس به کام غیر ایما زابروی و مژگان کنی
6. ۶گه به عشوه زآن خدنگم گوش مالی چون کمانگه به غمزه زاین کمانم کار صد پیکان کنی
7. ۷وقتی ار بنمایی از دندان و لب مرجان و دُرخواهی از حسرت لبم را رنجه از دندان کنی
8. ۸گه از آن مرجانم از چشم افکنی در خوشابگه از این درم به دل خونابه چون مرجان کنی
9. ۹ای بهارستان عاشق ای که با آن چهر و چشممحفلم از لاله و نرگس بهارستان کنی
10. ۱۰گه از آن نرگس چو لاله سازیم دل داغدارگه بر این لاله چو دیده نرگسم حیران کنی