1. ۱چرا به کار من ناتوان نپردازینظر به حال اسیران خود نیندازی
2. ۲ز مرتبت چو سراپرده بر فلک زده‌ایبه زیر خرگه دولت همی طرب سازی
3. ۳چو کرد بانوی ایران تو را فلک ناگاهسزد به تاج و به تخت ار کنی سرافرازی
4. ۴به شکر آنکه به میدان کامرانی و نازفراز زین مرصّع کُمِیْت می‌تازی
5. ۵به پنج‌روزه فریب جهان مشو مغرورکه دور چرخ بسی کرده است این بازی
6. ۶ز خان و مان و ز جان و جهان برآمده‌امبه دور دولت سلطان محمّد غازی
7. ۷تو چند غصّه کار جهان خوری آخرز آتش غم دوران چو موم بگدازی