1. ۱آن دیده بین که چون به جفا می‌کند نگاهبا آنکه برد در سر زلفش دلم پناه
2. ۲جانا چرا به خون دلم تشنه‌ای مکنآخر بگو که چیست مرا جز وفا گناه
3. ۳جز آنکه دل به زلف تو دادیم در وفاکردیم خانهٔ دل خود را به غم سیاه
4. ۴بنواز خاطر من مسکین ز روی لطفزین بیش همچو زلف مکن حال او تباه
5. ۵چشمم بدوخت سوزن تقدیر در ازلدستم گرفت شوق و ببردم شبی ز راه
6. ۶نشنیده‌ای که دست قضا و قدر چه کردافکند یوسف دل مصری به قعر چاه
7. ۷دانی که حال این دل مسکین ز عشق چیستعشق تو همچو کوه و تن خسته‌ام چو کاه
8. ۸خون دلم چو مردم چشمت بریخت زارای نور هر دو دیده چه محتاج بر سپاه
9. ۹شاها غم جهان به ازین خور که روز حشردامن بگیردت به خدا دست دادخواه
10. ۱۰از حادثات چرخ دل سخت آدمیبشکست گوئیا که نمی‌گیرد انتباه
11. ۱۱فکری نمی‌کنند که ایام بی وفابرباید از سریر فلک عاقبت کلاه