1. ۱سرگشته در این عرصه ایام چو ماییمفرزین صفت ای شاه به کوی تو گداییم
2. ۲دردیست مرا در دل بیچاره و عمریستتا از رخ جان پرورت ای دوست جداییم
3. ۳هستی تو طبیب دل پُر درد ضعیفماز لطف جهان بخش تو محتاج دواییم
4. ۴عشق تو چو کوهست و تن غمزده کاهیآخر تو بگو چون به غم عشق برآییم
5. ۵من خاک ره شوقم و تو سرو روانیدر حسرت بالای تو سرگشته چو ماییم
6. ۶ماییم و نوای غمت و برگ غریبیآخر نظری کن تو که بی برگ و نواییم
7. ۷گر جان به اشارت طلبی از من مهجورما منتظر و بندهٔ فرمان شماییم
8. ۸گم کرده رهم لیک مرا گفت سروشیاز جاده مشو دور که ما راهنماییم
9. ۹تو شاه جهانبانی و من مور ضعیفمدربان تو را بندهٔ درگاه نشاییم