1. ۱در پی آن می‌دوید دل که نگاری کجاستنوبت خوبان گذشت شاهد ما وقت ماست
2. ۲بر سر آب حیات خیمه زده جان مااین تن خاکی دوان بهر سرابی چراست
3. ۳بر در بیگانگان هرزه چرا می‌رویمدوست چو هم‌خانه شد خوشتر از اینجا کجاست
4. ۴با خبران را ز دل نیست سر آب و گلگو غم دنیی مخور این نه حدیث شماست
5. ۵عالم جان را خوش است آب و هوا خاکیانروی بدانجا نهند منزل گل نار ماست
6. ۶بلبل جان در قفس هیچ نمی‌زد نفسبوی گلستان شنید عزم صفیرش کجاست
7. ۷چون به گلستان رود همدم رضوان شودمجمع روحانیان منزل عیش و صفاست
8. ۸هر که به ایشان رسید دید و زبان درکشیدوان که حدیثی شنید غافل از این ماجراست
9. ۹فاش مکن ای همام راز دل خویش رامحرم این ماجرا سمع دل آشناست