1. ۱در مهتابی پیشانی ات
2. ۲مردگان هزار ساله پیش می‌آیند
3. ۳با چشم‌هایی انگار از ازل خیره به ماه
4. ۴تا دورترین سرود خدا را
5. ۵به
6. ۶پریشانی آدمی بپاشند
7. ۷به خانه‌های پر از صندلی‌های خسته از نشستن و
8. ۸حرف‌های هزار ساله
9. ۹به کتاب فراموشی و
10. ۱۰نت‌های گم شده
11. ۱۱حتی به چشم‌های خیس آشناترین عکس بر دیوار
12. ۱۲به چای بعد از ظهر ، گوجه‌های سبز حتی
13. ۱۳حتی به شیر بعد از گریه و دلتنگی آدمی
14. ۱۴صدایی ماین دندانهای ماست
15. ۱۵ترانه ای که از پیشانی تو به گوش می‌رسد
16. ۱۶ترانه ای نزدیک به جهان زیر چتر من
17. ۱۷که از نخستین سکوت جهان می‌آید
18. ۱۸در مهتابی پیشانی ات
19. ۱۹مردگان هزار ساله به گریه می‌افتند
20. ۲۰مگر تو ناگهان از خواب کجای جهان پریدی
21. ۲۱که وحشت از تمام دنیا گذشت؟
22. ۲۲نکند تو منی که به نام چیزها
23. ۲۳میگریم
24. ۲۴که به نام تو من
25. ۲۵به نام من می‌گریم؟
26. ۲۶ولی من هنوز
27. ۲۷نام کسان گمشده ی آدمی را نبرده ام
28. ۲۸من که هنوز
29. ۲۹چیزی ا به نام نخوانده ام
30. ۳۰با اینکه از سکوت نخستین می‌آیم
31. ۳۱ولی هنوز
32. ۳۲صدایی از میان دندان‌هایم به گوش می‌رسد
33. ۳۳که در شب کوچکی از برف ، گل کرد
34. ۳۴از امروز
35. ۳۵فراموشی چای بعد از ظهر
36. ۳۶به از خانه به خیابان می‌روم
37. ۳۷نه از خیابان به خانه برمی گردم
38. ۳۸از امروز راه
39. ۳۹از صدای میان دندانهایم
40. ۴۰به مهتابی پیشانی ات می‌آیم
41. ۴۱و دیگر هیچ جای آمده
42. ۴۲دیگر به هیچ جای رفته و مانده بر نمی‌گردم
43. ۴۳می‌خواهم از مهتابی پیشانی ات
44. ۴۴دورترین
45. ۴۵ترانه ی خفته در ماه را بیدار کنم
46. ۴۶تا تمام چشم‌های آشنا و گوجه‌های سبز
47. ۴۷تا تمام وحشت جهان و چشم‌های خیس
48. ۴۸سکوت نخستین را به یاد آورند
49. ۴۹و جهان به مهتابی پیشانی ات سفر کند
50. ۵۰من آنجا ، صدای میان دندانهایمان را افشا میکنم