1. ۱گوهرفشان کن آن لب کز شوق جان فشانمجان پیش آن دو لعل گوهرفشان فشانم
2. ۲گر بی توام به دامن نقد دو کون ریزنددامان بی‌نیازی بر این و آن فشانم
3. ۳خالی نگرددم دل کز بیم او ز دیدهاشکی اگر فشانم باید نهان فشانم
4. ۴آیا بود که روزی فارغ ز محنت دامگرد غریبی از بال در آشیان فشانم
5. ۵سرو روان من کو هاتف که بر سر منچون پا نهد به پایش نقد روان فشانم