1. ۱هوای باغ
2. ۲سبزند که از هوای باغ آمده‌اند
3. ۳سرخند که از کویر داغ آمده‌اند
4. ۴در اوج تراکم شب ظلمانی
5. ۵مردانه به یاری چراغ آمده‌اند
6. ۶هزاره ی عطش
7. ۷با درد، شبِ دروغ را سر کردند
8. ۸در خون، دل ِ باغ را شناور کردند
9. ۹در ظهر هزاره ی عطش باریدند
10. ۱۰تا بوته ی خشک را صنوبر کردند
11. ۱۱تا ظهر ظهور
12. ۱۲چن تشنه به آب ناب دل می‌بندم
13. ۱۳بر خنده ی ماهتاب دل می‌بندم
14. ۱۴ای روشنی تمام، تا ظهر ظهور
15. ۱۵چون صبح به آفتاب دل می‌بندم
16. ۱۶تا زمزمه ی مرگ
17. ۱۷تن خاک حقیر بود و جانش دادی
18. ۱۸تا زمزمه ی مرگ امانش دادی
19. ۱۹پیوسته تو را سپاس می‌گوید دل
20. ۲۰در حوصله ی عشق مکانش دادی