1. ۱از برق پر فروغ سم مرکب سحر
2. ۲چشم زمین ز خواب گران باز می‌شود
3. ۳گلبوته‌های معنی و اشراق می‌دمند
4. ۴آنک بهار حادثه آغاز می‌شود
5. ۵از اشک عاشقانه ی خورشید در کویر
6. ۶نیلوفر امید و ظفر قد کشیده است
7. ۷دستان پر تحرک پالیزبان فتح
8. ۸بر یورش دوباره شب سد کشیده است
9. ۹چشم سفر به رفتن ما باز مانده است
10. ۱۰باید به سمت خلوت پروانه‌ها گریخت
11. ۱۱تا فهم لحظه‌های عدم در حریم عشق
12. ۱۲از ابتذال ممتد کاشانه‌ها گریخت
13. ۱۳چونان پرندگان مهاجر در این سفر
14. ۱۴تا لحظه‌های ناب رسیدن خطر کنیم
15. ۱۵جاری‌تر از اراده ی سیال جویبار
16. ۱۶تا کومه‌های آبی دریا سفر کنیم
17. ۱۷آلاله‌های عاشق در خون تپیده را
18. ۱۸وقت نماز حادثه اکنون رسیده است
19. ۱۹ای ساکنان جنگل انبوه زندگی
20. ۲۰خورشید، زخم خورده و گلگون دمیده است
21. ۲۱از لحظه‌های ساکت و گرداب وار خویش
22. ۲۲چون چشمه از سکوت بیابان گریختم
23. ۲۳مثل عبور صاعقه در آسمان ابر
24. ۲۴با باد پای سرکش طوفان گریختم
25. ۲۵رفتم به اقتدای نماز ستاره‌ها
26. ۲۶مثل ظهور ساده ی جنگل عجیب بود
27. ۲۷جز گریه‌های دلدادگان عشق
28. ۲۸هر‌های های دیگری آنجا غریب بود
29. ۲۹تنکابن، 27/1/1363