高阳台 — ایوانِ گائویانگ (شبِ سالِ نو) (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1پیاپی صدای چوبه‌های سیمینِ ساعت را می‌شنوم و دوباره شمعِ سرخ می‌افروزم؛ گذرِ پیاپیِ سال‌ها دلم را می‌هراساند.•频听银签，重燃绛蜡，年华衮衮惊心。
2. 2کهنه را بدرقه و نو را پذیره می‌کنیم؛ چند لحظه از زمان را می‌توان گذراند؟•饯旧迎新，能消几刻光阴。
3. 3در پیری کی به باده‌نوشی تا سپیده خو دارم؟ می‌خواهم بیدار بمانم و باز از سوزِ سرما می‌ترسم.•老来可惯通宵饮，待不眠、还怕寒侵。
4. 4جامِ زلال را می‌پوشانم.•掩清尊。
5. 5سپاس از شکوفه‌های آلو که همدمِ زمزمهٔ آرامِ من‌اند.•多谢梅花，伴我微吟。
6. 6دخترانِ همسایه آرایشِ بهاری را آزموده‌اند؛ کمرِ زنبوری با زیورِ سبز، و سنجاقِ دم‌پرستوییِ زرین بر گیسو.•邻娃已试春妆了，更蜂腰簇翠，燕股横金。
7. 7بادِ شرقی را فرامی‌خوانند؛ آن نیز می‌داند اندیشهٔ معطر را نمی‌توان مهار کرد.•勾引东风，也知芳思难禁。
8. 8چهرهٔ سرخ کی سال به سال زیبا می‌ماند؟ در گشتِ رنگین اکنون را دریابید.•朱颜那有年年好，逞艳游、赢取如今。
9. 9آزادانه بر بلندی برآیید.•恣登临。
10. 10کوشک‌ها با برفِ بازمانده، و باغ‌ها در آفتابِ کندِ بهار.•残雪楼台，迟日园林。