1. ۱بیا، بیا، که مرا با تو نسبت جا نیستبیا، بیا، که مرا با تو راز پنهانیست
2. ۲بحق آن نفسی کز تو زنده شد دل منکه هر دمی که زدم بی تو صید پشیمانیست
3. ۳بدور حسن تو ایمان بکفر نزدیکستز کفر زلف تو یک موی تا مسلمانیست
4. ۴بیاد دوست دلت گر نه مست و مسرورستدلش مگوی، که دل نیست خیبر ثانیست
5. ۵میان گلشن وصلش ز شام تا سحرنفیر بانگ «اناالحق » صفیر سبحانیست
6. ۶ز غایبان بگریز و بحاضران پیوندکه جان اهل سعادت بصفوت ارزانیست
7. ۷عجب مدار که قاسم سخن ز صورت گفتمیان جلوه صورت جمال روحانیست