1. ۱دین ز چه باقی است از بقای ولی عهدملک ز تیغ جهان گشای ولی عهد
2. ۲دولت دنیا و پادشاهی عقبیهر دو مهیاست از برای ولی عهد
3. ۳مهر سپهر از چه شمع جمع جهان استگر نه ضیا یابد از ضیای ولی عهد
4. ۴باغ و بهار از چه جان فزاست اگر نیستنسخه ای از حسن جان فزای ولی عهد؟
5. ۵عید سعید از برای کسب سعادتروی نهاده به خاک پای ولی عهد
6. ۶کاست غمی کز عدوی دین خدا بودشادی بزم طرب فزای ولی عهد
7. ۷روز نو از سال نو به سینه نگنجدهیچ غم از شادی لقای ولی عهد
8. ۸نسر فلک را نگر که طایر و واقعدر کنف سایه همای ولی عهد
9. ۹نیست قضا و قدر مگر دو پرستارروز و شب اندر در سرای ولی عهد
10. ۱۰هر چه رضای خدا و خلق در آن استجمع کنند این دو با رضای ولی عهد
11. ۱۱زان نبود در تمام عالم یک تنکو نکند روز و شب ثنای ولی عهد
12. ۱۲شیعی و مسلم نباشد آن که نگویداز سر صدق و صفا دعای ولی عهد
13. ۱۳زان که کنون ملجا تشیع و اسلامنیست مگر سایه لوای ولی عهد
14. ۱۴وان چه بود مدعای خلق دو عالمجمله بود عین مدعای ولی عهد
15. ۱۵دین نبی و ولی ندارد لاشکهر که ندارد به دل و لای ولی عهد
16. ۱۶زود بود کاسمان به لرزه در افتداز فزع و بانگ کوس و نای ولی عهد
17. ۱۷هر چه حبال و عصی روسی بینیجمله شود خورد اژدهای ولی عهد
18. ۱۸خاصه کزین پس رسد خزانه و لشکردم به دم از لطف اولیای ولی عهد
19. ۱۹قبطی و سبطی نجات و غرق نخواهندجز به یکی ضربت عصای ولی عهد
20. ۲۰قدرت حق یک جهان بزرگی و رادیجای دهد در بر قبای ولی عهد
21. ۲۱نعت ولی عهد بود این که شنیدیتا چه بود مدح پادشای ولی عهد
22. ۲۲فتحعلی شاه کز برای مباهاتبردر دربار اوست جای ولی عهد
23. ۲۳آن که کرم ها خسروانه او کردپادشهان را همه گدای ولی عهد
24. ۲۴آن که کرم های خسروانه او کردپادشهان را همه گدای ولی عهد
25. ۲۵وان که درم های بی کرانه او گشتمایه این جود و هم سخای ولی عهد
26. ۲۶شکر وجود و سپاس نعمت و، جودشگرنه ولی عهد کرد وای ولی عهد
27. ۲۷زان که ولی عهد را به یک نظر او کردمنتخب از جمله ماسوای ولی عهد
28. ۲۸بس سر سرباز و جان لشکر جان بازریخته در پای باد پای ولی عهد
29. ۲۹باز فرستد سپاه و لشکر کین خواهدم به دم و نو به نو برای ولی عهد
30. ۳۰ما همه سر بر کفیم و گوش به فرمانتا چه بود اقتضای رای ولی عهد
31. ۳۱نه چو گروهی دغل که یک تن از ایشانپای نیفشرد در قفای ولی عهد
32. ۳۲توپ نخستین چو خاست یاد نکردندعهد ولی عهد یا وفای ولی عهد
33. ۳۳پشت بدادند آن چنان که تو گوئیهیچ نبودند آشنای ولی عهد
34. ۳۴وای بران ناکسان که شرم نکردندنه ز ولی عهد و نز خدای ولی عهد
35. ۳۵طایفه ای بی بها که هیچ ندانندقدر وجود گران بهای ولی عهد
36. ۳۶دشمن مال خدا و دین پیمبردوست جان خود و عطای ولی عهد
37. ۳۷متقی از دست برد خرمن ار منمدعی خوشه ختای ولی عهد
38. ۳۸بالله اگر مبقی حیات بودشانعلت دیگر به جز حیای ولی عهد
39. ۳۹جمله تیول و مواجب است و رسوم استحاصل هر شهر و روستای ولی عهد
40. ۴۰ور نرسد یک درم از آن چه بخواهندآه و فغان خیزد از جفای ولی عهد
41. ۴۱رقعه چو باران نوبهار بباردبر سر خدام بی نوای ولی عهد
42. ۴۲ور ندهی یک زمان جواب فرستندعرض شکایت به خاک پای ولی عهد
43. ۴۳تا نه به هر ناسزا خوراند نعمتاین همه الحق بود سزای ولی عهد
44. ۴۴خود نه سزا باشد این که هر کس و ناکسجان دهد اندر ره ولای ولی عهد
45. ۴۵ایزد دانا سزا ندید که گرددجان چنین ناکسان فدای ولی عهد
46. ۴۶کام و زبانش مباد گویا هرگزگر نه ثنائی کند ثنای ولی عهد
47. ۴۷تا مه و خورشید را بقاست مگیرادایزد یکتا ز ما بقای ولی عهد
48. ۴۸در ره دین خدا و ملک شهنشاهجان و سر ما شود فدای ولی عهد