1. ۱خسروا جز دل من بنده که خود قابل نیستکو خرابی که نه در ملک تو آباد بود
2. ۲شکوه ها دارم اما ز فلک زان که فلکیار اوباش شود یاور اوغاد بود
3. ۳ندهد سیم و زر آن را که نه هم چون شب و روزخود به نمامی و شیادی معتاد بود
4. ۴ندهد دولت شغل و عمل آن را هرگزکه نه در صنعت اخذ و عمل استاد بود
5. ۵من نه زراق و نه شیادم و در مذهب اووای بر آن که نه زراق و نه شیاد بود
6. ۶جامه ها سازد خونین همه چون خرقه بکرتا یکی عنین در ملکی داماد بود
7. ۷مسجد و منبر و محراب به حجاج دهدگوشه گیری همه باسید سجاد بود
8. ۸مثل بنده و این پیر مشعبد گوئیمثل زال فریبنده و فرهاد بود
9. ۹ظلم باشد که به عهد تو و با عدل تو باززان جفا پیشه مرا ناله و فریاد بود
10. ۱۰خواجه تاشان مرا بین که معطل دارندگنج در خاک و مرا بین که به کف باد بود
11. ۱۱یک درم نیست درین کلبه که ماراست ولیگنج قارون همه را در ارم عاد بود
12. ۱۲یک ره آخر تو از ازین پیر خرف گشته بپرسکاین چه افراط و چه تفریط و چه بیداد بود؟
13. ۱۳سایش ناس کجا شاید رقاص شودقاید قوم چرا باید قواد شود؟
14. ۱۴تو چرا فاقد یک فلسی و سیم و زر توگه به شیراز رود، گاه به بغداد بود
15. ۱۵گه عبورش به در حجره تجار افتدگه گذارش به دم کوره حداد بود
16. ۱۶گه به کشمیر فرستد و زیانی که رسداز تو و سود ز هر کس که فرستاد بود
17. ۱۷بدره شال که از بدره مال تو خرندبالوفش خری ار قیمتش آحاد بود
18. ۱۸بل که هر جنس که خواهی تو درین مرزش ارزگر بود هفت به دیوان تو هفتاد بود
19. ۱۹یارب این زهد ریائی چه بلائی بودستکاین بلاها همه در خرقه زهاد بود
20. ۲۰هر چه افساد بود گر به حقیقت نگریزین گروه است و به شیطانش اسناد بود
21. ۲۱لعن بر شیخ عدی واضع قانون بدیکاول این قاعده در دین تو بنهاد بود
22. ۲۲عزلت بنده و مشغولی این قوم به کاریادگاری است که موروث ز اجداد بود
23. ۲۳لیک اگر آخر این قصه به یاد آرد شاهعبرتی زان چه درین واقعه افتاد بود
24. ۲۴چه شد آن صاحب سلطان جلالت کامروزخلف الصدق تو سلطانش ز احفاد بود
25. ۲۵خود شهنشاه شد آگاه و گرنه بایستزین گروه آن چه مرا دیده مبیناد بود
26. ۲۶آن که شه کشت و شهش کشت شهان را بایدحذر از هر که ز تخم بد او زاد بود
27. ۲۷مرترا خونی سی ساله بود آن که مرایک دو سال است که گویند ز حساد بود
28. ۲۸سود داد و ستد او همه چون سود قصیرکه به بانوی یمن عرضه همی داد بود
29. ۲۹سختم آید عجب از خسر عادل کاین سانقصد آبا کند و ایمن از اولاد بود
30. ۳۰ملک خود ایمن از این تخمه بدکن کاکنونهم چو صیدی است که در پنجه صیاد بود
31. ۳۱کیست زین فرقه خائن چه زمرد و چه ز زنکه نه بد دیده ز فراش و زجلاد بود
32. ۳۲راه این سیل بگردان که به معموره ملکرخنه فاحش اگر باز نه استاد بود
33. ۳۳من خود این خار درین باغ نشاندم کامروزخرمن جان مرا شعله وقاد بود
34. ۳۴وان گهی تجربه ها کردم و دیدم کاین مردچاپلوسی کند و در پی ارصاد بود
35. ۳۵حال گوساله بر بسته ز نصر الدین پرسکه چه سان چون رسن از میخش بگشاد بود
36. ۳۶آه از آن مسجد و آن خواندن اوراد، و نمازوان سخن ها که پس از خواندن اوراد بود
37. ۳۷نه مگر پارس بود مولد سلمان کاکنونخود ز بخت بد ما مولد شداد بود
38. ۳۸به صفت آب طهارت نبود آب طهورپاک و ناپاک چو از جمله اضداد بود