1. ۱ای داور دین پرور عادل که ز عدلتکبک دری انصاف ز شهباز ستاند
2. ۲آنی تو که در مصر جهان هر که عزیزستاز طاعت درگاه تو اعزاز ستاند
3. ۳حکم تو چنان است که گر نافذ گردداز چشم بتان غمزه غماز ستاند
4. ۴ملکی که ملوکش به سپاهی نستانندترکی ز سپاه تو به یک ناز ستاند
5. ۵هر جمره که از توب جهان کوب تو خیزداز برق شتاب، از رعد آواز ستاند
6. ۶گر ککچه و صدرک طلبد روسی بدرکشمشیر تو تالینه و قفقاز ستاند
7. ۷بل تا حد پاریس و پطر بورغ به یک عزمسرهنگ تو با نیزه سرباز ستاند
8. ۸با عدل تو ظالم نتواند که ز مظلومدر ملک تو یک حبه و یک غازستاند
9. ۹جز حاکم بیدادگر بوم و برماکو لقمه به حرص از دهن آز ستاند
10. ۱۰دست طمعش گر برسد بر جبل قافاز بال و پر عنقا پرواز ستاند
11. ۱۱گر ناظر گردون شود از فرقد و جوزاخواهد که قرین دزدد و انباز ستاند
12. ۱۲ور ناظم الحان شود، اسجاع و اغانیاز پرده منصوری و شهباز ستاند
13. ۱۳خردیش ندیدیم و لیکن به بزرگیاز عهد وفا از وعد انجاز ستاند
14. ۱۴صد اشعب طماع بباید که درین فنسرمشق از آن اخنث هماز ستاند
15. ۱۵شلتوک دهد طرح و برنجی که کند آشبا چوب و فلک مفت ز رزازستاند
16. ۱۶زان اشک یتیمان همه اندوخت که یک جاآبش کند و مایه زخراز ستاند
17. ۱۷مالی که به انجام ز ملکی نتوان یافتخواهد که ز یک قریه در آغاز ستاند
18. ۱۸برد آن چه مرا بود به جز دل که نیارستاز طره آن لعبت طناز ستاند
19. ۱۹آن زهره کجا بود مر او را که تواندمرغ از کف طفلی قدر انداز ستاند
20. ۲۰ترکی که به یک لحظه دل و جان جهانیز افسون دو جادوی فسون ساز ستاند
21. ۲۱جان بر غم او دل نهد و درد بچینددل در بر او جان دهدو ناز ستاند
22. ۲۲عدل تو مگر باز دل غم زده مااز غمزه آن جادوی غماز ستاند
23. ۲۳زان سان که طلب کهنه تجار خزر رافراش تو از فرقه بزاز ستاند
24. ۲۴ای آن که ز عدلت سگ تازی نتواندآهو بره زاهو به تک و تاز ستاند
25. ۲۵چون است که در عهد تو اموال من از منیک اعور عیار دغل باز ستاند؟
26. ۲۶گر فاش نخواهی که شود راز وی، اولفرما به غلامی که ازو باز ستاند
27. ۲۷ور توسنی آغاز کند خیز و بفرماتارایض قهر تو به مهماز ستاند
28. ۲۸ور خود نستانی تو مگر باز پیمبرباز آید و با قوت اعجاز ستاند
29. ۲۹زیرا که شهنشه چو به سالار بفرمودکاموال صدور از کف اعجاز ستاند
30. ۳۰وان گاه که تصریح و کنایت نتوانستیک غاز به ایضاح و به الغاز ستاند
31. ۳۱دیدم که نه فرمان و نه ملفونه توانداین مال به اطناب و به ایجاز ستاند
32. ۳۲گفتم که چو شه عزم فراهان کند این بارانصاف من از حاکم کزاز ستاند
33. ۳۳ناگه خبر آمد که از ونستد و از منخواهد که ز نو پیش کشی بازستاند
34. ۳۴فراش غضب بر سر ارباب و رعایااستاده و با انبر و با گاز ستاند
35. ۳۵زان سان که مگر خیل خوارج به تغلبباج از حشم بصره و اهواز ستاند
36. ۳۶یا حاکم آخسته و چلدر به چپاولصد ساله خراج از حشر لاز ستاند
37. ۳۷یا شحنه کوکلان و یموت از پی دزدانافتاده و مال از دوج و داز ستاند
38. ۳۸ما بنده شاهیم و شه از بنده سر و جانباید که به مقدار و به هنداز ستاند
39. ۳۹گر شه طلبد مال تو هر جا که یقین استباید که زبغداد و ز شیراز ستاند
40. ۴۰ور مال مرا خواهد انصاف چنین استکز لشکر غارت گر جان باز ستاند
41. ۴۱بر مزرع غارت زده گر دخل نویسدباید که به مساح و به حراز ستاند
42. ۴۲چون بنده پس از خدمت یک قرن ببایدکاین کیفر مخصوصی ممتاز ستاند
43. ۴۳گو خدمت سی ساله به ما باز دهد شاهگر نعمت سی ساله به ما باز ستاند
44. ۴۴مزدی که گدایان نستانند ز مزدورظلم است اگر شاه سرافراز ستاند