1. ۱ای داورگیتی که بود شهرهٔ آفاقچون مهر فلک هرکه به حان مهر تو و‌رزد
2. ۲دارد رخم از خون جگر رنگ طبرخونبا آنکه بود شعر مرا طعم طبر زد
3. ۳این پارسیان راکه به صد بیت ستودممسکین تنم از همت این طایفه لرزد
4. ۴صد بیت که هر بیتش ارزد به دوصد ملکگویا بر ایشان به یکی ملک نیرزد