1. ۱هر دل اسیر زلف تو بیدادگر بودکارش ز تار زلف تو آشفته‌تر بود
2. ۲آشوب ملک شاهی و بیدادکار تستترکی و ترک لابد بیدادگر بود
3. ۳در ملک حسن شاهی زان شور و شرکنیشک نیست حس چونین با شور و شر بود
4. ۴شمشاد مهرچهری و خورشید مه‌جبینمانات مهر مادر و ماهت پدر بود
5. ۵باور نیفتدم ‌که بدین حسن و دلبرینقشی به چین و سروی در غاتفر بود
6. ۶در چین و کاشغر ز پی چون تو دلفریبهمواره پای اهل نظر رهسپر بود
7. ۷ورنه چو بست صورت با چون تویی وصالخواهم نه چین بماند و نه‌کاشغر بود
8. ۸هرجاکه جلوه سازکنی‌گشت قندهارهر جا خرام ناز کنی‌ کاشمر بود
9. ۹هرگه به زلف شانه زنی تبتست ‌کویور برکشی نقاب سرا شوشتر بود
10. ۱۰رویت به نور با مه‌ گردون برابرستزلفت به رنگ دایهٔ مشک تتر بود
11. ۱۱ماه فلک نه حاشاکی مشک پروردمشک تتر نه‌ کلاکی با قمر بود
12. ۱۲ر‌وی تو ماه باشد و طرفه بود که ماهبرجرم روشنش زره از مشک تر بود
13. ۱۳چندان ‌که وصف خوبی یوسف نموده‌اندستوار نایدم‌که ز تو خوبتر بود
14. ۱۴یوسف اگر به چاهی وقتی نهفت چهرچاهی ترا به‌گرد زنخ مستتر بود
15. ۱۵یاقوت را به‌ گونه همی ماند آن دو لبالّا که در میانش دو رشته‌ گهر بود
16. ۱۶پر حلقه طرهٔ تو کتاب مجسطی استسر داده بسکه دایره یک با دگر بود
17. ۱۷کژدم سپر به سالی یک مه شد آفتابدایم بر آفتاب تو کژدم سپر بود
18. ۱۸(:‌ر حیرتم‌که چشم تو ماند از چه رو سقیمبا اینهمه‌که در لب تو نیشکر بود
19. ۱۹داند دل جریح ‌که ‌گاه نگه ترادرنوک مژه تعبیه صد نیشتر بود
20. ۲۰د‌ر زیر دام زلف تو از خال دانه‌ایستکاین دانه دام مردم صاحبنظر بود
21. ۲۱قدت صنوبرست و ندیدم صنوبریکوهیش بر به زیر و مهی بر زبر بود
22. ۲۲باشد به حکم عادت سیم و کمر به‌کوهچونست‌کوه سیم ترا درکمر بود
23. ۲۳پیمای نیست‌کوه سرین تو در خرملرزان مدام از چه سبب اینقدر بود
24. ۲۴بلور ساده است‌ که چونین ز عکس اوروشن سر او بام و در و بوم و بر بود
25. ۲۵اندر ازار سرخ بجای سرین تونسرین به بار و سیم به خروار در بود
26. ۲۶مسکین دلم‌که در طلب سیم تو مدامهمچون گدای گرسنه دل دربه‌در بود
27. ۲۷بی‌زر به‌کف نیاید سیم تو مر مرااشکی بسان سیم و رخی همچو زر بود
28. ۲۸با زر چهر و سیم سرشکم بود محالکم بر مراد خاطر هرگز ظفر بود
29. ۲۹من آن زمان‌ که دادم تن در بلای عشقگشتم یقین‌ که جان و تنم در خطر بود
30. ۳۰چون نیست درکنارم سروقدت چسودگر بی‌تو از سرشک‌کنارم شمر بود
31. ۳۱ای غیرت ستاره ز هجر تو تا به‌ کیشب تا به صبح چشمم اختر شمر بود
32. ۳۲یک ره در آ به‌کلبه مسکین اگرچه توقدت بزرگ وکلبهٔ ما مختصر بود
33. ۳۳چندین متاز توسن و دل را مکن خرابزین فتنه ترسمت‌که در آخر ضرر بود
34. ۳۴آخر نه خانهٔ دل ما ملک پادشاستدانی‌که شاه از همه جا باخبر بود
35. ۳۵شاهنشه زمانه محمد شه آنکه مهرهر صبح از سجود درش مفتخر بود
36. ۳۶گیهان خدای آنکش در حل و عقد ملکدستی قضا به قدرت و دستی قدر بود
37. ۳۷ظل خدا خدیو بشر کز طریق حقدارای ملک و ملت خیرالبشر بود
38. ۳۸د‌ر روزکین به نهب روان‌ گفتئی اجلتیغ خمیده قامت او را پسر بود
39. ۳۹گردون به‌کاخ‌دولت او چیست قبه‌ایستگیتی ز ملک شوکت او یک اثر بود
40. ۴۰جوییست از محیط عطایش هرآنچه یمخشک و ترش به خوان کرم ماحضر بود
41. ۴۱از مهر او بهشت برینست یک ورقوز قهر او لهیب سقر یک شرر بود
42. ۴۲صدره به چرخ نازد خاک از برای آنکرامش در او گزیده چنین تاجور بود
43. ۴۳د‌ر روز رزم و بزم ز شمشیر و جام میدستش هماره حامله خیر و شر بود
44. ۴۴وقتی‌که جام جوید گوهرفشان شودوقتی‌ که تیغ‌ گیرد دشمن شکر بود
45. ۴۵هرجا به عودسوزی رامش طلب ‌کندهرجا به‌کینه‌توزی پرخاشخر بود
46. ۴۶جامش‌ موالیان را کوثر شود به طعمتیغش مخالفان را سوزان سقر بود
47. ۴۷تا از پس شکوفه شجر بارور شودیارب نهال دولت او بارور بود