1. ۱هر کرا ایزد اختیار کنددر دوگیتیش‌ بختیارکند
2. ۲وانکه را کردگار کرد عزیزنتواند زمانه خوارکند
3. ۳بس نماید مدار چرخ‌کهنتا یکی را جهان مدار کند
4. ۴صه‌ چون شاه خاوران ملککه بدو ملک افتخار کند
5. ۵قهرمان میرزاکه از سخطشملک الموت زینهارکند
6. ۶آنکه چون پا به ‌کارزار نهدبر بداندیش کارزار کند
7. ۷خنگش از گرد در بسیط زمینهرچه دشت‌است کوهسار کند
8. ۸تبرش از سهم در دیار عدوهرچه چشمست‌اشکبار کند
9. ۹تیغش ار نیست نو بهار چرادامن خاک لاله‌زارکند
10. ۱۰باش‌ تا بوم روم را ز غبارتیره چون اهل زنگبارکند
11. ۱۱باش تا عزم مملکت‌گیرشفتح‌ کشمیر و قندهار کند
12. ۱۲باش تا موکب جهانگردشعزم فرغانه و حصارکند
13. ۱۳جیشش از مور تیغ و مار سنانپهنه را پر ز مور و مار کند
14. ۱۴قتل و تاراج و اخذ مال و منالبه یکی حمله هر چهارکند
15. ۱۵در مذاق عدو مهابت اوشهد را زهر ناگوارکند
16. ۱۶دشمن از ملک او برون نرودمگر از این جهان فرارکند
17. ۱۷نفس باد عنبرین ‌گرددچون به خاک درش گذار کند
18. ۱۸با تن دشمنان‌ ک‌ند قهرشآنچه با پرنیان شرارکند
19. ۱۹با دل دوستان ‌کند مهرشآنچه با بوستان بهارکند
20. ۲۰کس نیارد که تا به روز شمارجود یک‌روزه‌اش شمارکند
21. ۲۱آ‌فتابیست بر فراز سپهرجا چو بر خنگ راهوار کند
22. ۲۲ای امیری‌که یک پیادهٔ توکار یکم مملکت سوارکند
23. ۲۳در جهان هیچ راز پنهان نیستکش نه رای تو آشکارکند
24. ۲۴نبرد جان عدو ز سطوت توگر ز پولاد صد حصار کند
25. ۲۵فلک سفله را قضا نه عجبگر به کاخ تو پرده‌دار کند
26. ۲۶لاجرم عنکبوت پرده زندچون نبی جایگاه به غار کند
27. ۲۷بس ‌عجب نیست‌ کز رعایت توپشه سیمرغ را شکار کند
28. ۲۸در صف کینه خنجرت کاریبا تن خصم نابکار کند
29. ۲۹کافریدون به خیره سر ضحاکهمی ازگرزگاو سارکند
30. ۳۰گوش آفاق را مشاطهٔ صنعاز عطای تو گوشوار کند
31. ۳۱شهریارا سزدکه دولت توفخر از صدر روزگار کند
32. ۳۲دولت تست چرخ و او اخترچرخ از اختر افتخارکند
33. ۳۳آن امیری‌که‌کوه را سخطشهمچو سیماب بی‌قرارکند
34. ۳۴آنکه در چشم فتنه انصافشاثر برگ کوکنار کند
35. ۳۵خرد پیر راکیاست اوسخرهٔ طفل شیرخوار کند
36. ۳۶بحر عمان‌کهین عطیهٔ اوستکه به هنگام اضطرار کند
37. ۳۷ورنه‌در یک نفس دو عالم راخود به یک سایلی نثارکند
38. ۳۸حزم او آبگینه را به مثلهمچو البرز استوار کند
39. ۳۹نکند تکیه برکسی الاکتکیه بر عون‌کردگارکند
40. ۴۰به دو انگشت نی سرانگشتشکار صد تیغ آبدارکند
41. ۴۱هست یک‌تن ولی به‌جودت رایروز کین کار صدهزار کند
42. ۴۲ابر دستش به دشت اگر بارددشت را بحر بی‌کنار کند
43. ۴۳خسروا به‌که در محامد توفکر قاآنی اختصارکند
44. ۴۴تا همی خاک را عبیرآگیننفس باد نوبهارکند
45. ۴۵ابر اردیبهشت بستان رامخزن در شاهوار کند
46. ۴۶دولتت را چو حزم آصف عهدملک العرش پایدارکند