1. ۱ای رفته پی صید غزالان سوی صحرابازآ بسوی شهر پی صید دل ما
2. ۲گر تیر زنی بر دل ما زن نه بر آهوور دام نهی در ره ماه نه نه به صحرا
3. ۳نه شهرکم از دشت و نه ماکمتر از آهوصید دل ماکن اگرت صید تمنا
4. ۴آهوی بیابان نبرد عهد به پایانماییم‌که صیدیم و به قیدیم شکیبا
5. ۵ای آهوی انسی چکنی آهوی وحشیوین طرفه‌که صیدی چکنی صید تقاضا
6. ۶ما در توگریزیم وگریزد ز تو آهواو صید تو غافل شده ما صید تو عمدا
7. ۷آهو بمگیر اینهمه‌کاهو به توگیرندآهو چکنی ای به تو شیران شده شیدا
8. ۸چشمت چه‌به‌آهوست بجو آ‌هو چشمیمهروی وسخنگوی و سمن‌بوی و سمن‌سا
9. ۹تا رخت برد انده در سایهٔ آهوتا بال زند محنت در بنگه عنقا
10. ۱۰از بهر یک آهوکه در آری به‌کمندشمنت نتوان برد ز بازوی توانا
11. ۱۱یارا تو همه انسی و آهو همه وحشتباری بده انصاف تو مطبوع‌تری یا
12. ۱۲چون خود به‌کمند آر غزل‌گوی غزالیکز مشک زره سازد و از نافه چلیپا
13. ۱۳از آهوی سیمن بستان آهوی زرینتا خانه چو مینوکنی از شاهد و مینا
14. ۱۴ای زلف تو تاریکتر از خاطر نادانوی موی تو باریکتر از فکرت دانا
15. ۱۵شهدیست مصفا لبت امّا بنیابدبی‌جهد موفا به‌کف آن شهد مصفا
16. ۱۶ای لعل شکرخای تو یک حقهٔ‌گوهروی طلعت زیبای تو یک شقهٔ دیبا
17. ۱۷زان حقه بود در دل من رشکی پنهانزین شقه بود در رخ من اشکی پیدا
18. ۱۸گه برکه روانستم از آن اشک به دامنگه سرکه عیانستم ازین رشک به سیما
19. ۱۹گر وصل تو ای ترک نه بختی است مکرمور روی تو ای دوست نه فتحی است مهنا
20. ۲۰چون فتح روانی ز چه در لشکر خسروچون بخت دوانی ز چه در موکب دارا
21. ۲۱شهزادهٔ آزاده فریدون شه عادلکز فرط جلالت دو جهانست به تنها
22. ۲۲بویی ز ریاض‌کرمش روضهٔ رضوانجویی ز حیاض نعمش لجهٔ خصرا
23. ۲۳هرگه به وغا روی‌کند فتنه‌کند پشتهرگه به عطا دست برد فاقه‌کشد پا
24. ۲۴ای دست تو بخشنده‌تر از ابر به مجلسوی تیغ تو رخشنده‌تر از برق به هیجا
25. ۲۵هردم سخن از قهر تو دوزخ بود آن دمهرجا صفت از خلق تو جنت بود آنجا
26. ۲۶ابنای جهان را به‌گه عرض ضمیرتزین روی بدن سر سویداست هویدا
27. ۲۷گر صاعقهٔ قهر تو برکوه بتابدپیکان دمد اندر عوض خار ز خارا
28. ۲۸ور نخل ز تأثیرکفت بارور آیدبس شوشهٔ زر خیزدش از خوشهٔ خرما
29. ۲۹تیغت عجبا هیچ بگویم بچه ماندبرقیست علی‌الله نه‌که مرگیست مفاجا
30. ۳۰جوهرش ثریا بود و شکل مه نوویحک به مه نو نشنیدیم ثریا
31. ۳۱در دست تو ماند به یکی زورق سیمینکز لطمهٔ امواج برون جسته ز دریا
32. ۳۲در قبضهٔ تقدیر توگویی ملک‌الموتایدون ز پی مرگ دوگیتی است مهیا
33. ۳۳فی‌الجمله به یک حمله تر و خشک بسوزدچون قهر خداوند تبارک و تعالی
34. ۳۴شاها ز پی صید شدی تا تو به هاموندو عبهرم از خون شده دو لالهٔ حمرا
35. ۳۵بی‌شخص تو ای شخص توآسایش‌گیتیبی‌روی تو ای روی تو آرایش دنیا
36. ۳۶یک سله مارست مرا روح به پیکریک بیشهٔ خارست مرا موی بر اعضا
37. ۳۷هوشی اگرم بود جها برد به غارتصبری اگرم دید فلک برد به یغما
38. ۳۸بی‌روی توام روی دهد راحت هیهاتبی‌یاد توام شاد شود خاطر حاشا
39. ۳۹قاآنیت آن به‌که دعاگوید ایدونتا وصف مکرر شود و مدح مثنا
40. ۴۰تا تنگ شود زاویه از بعد مسافتدر زاویهٔ تنگ‌کند خصم تو ماوا