1. ۱دارد اگرچه بر همه‌کس روزگار دستدارد به پیش دست و دل شهریار دست
2. ۲شاه جهان بهادر دوران حسن شه آنکدارد به خسروان جهان ز افتخار دست
3. ۳شاهنشهی‌ که بیرون نامد ز آستینچون دست همتش یکی از صدهزار دست
4. ۴نگرفته است پیش کسی از ره سئوالجز پیش ساقی از پس جام عقار دست
5. ۵ساید ز عز وکوکبه بر نه سپهر پایدارد ز قدر و مرتبه بر هفت و چار دست
6. ۶ای داور زمانه‌ که خلق زمانه رااز جود تست پرگهر شاهوار دست
7. ۷گردون خورد یمین به یسارت که در جهاندارم من از یمین تو اندر یسار دست
8. ۸هر کاو ز حضرت تو ببرد ز پویه پایوآنکو ز خدمت تو بدارد ز کار دست
9. ۹آن یک به پای خویش‌ گذارد به قید پایوین یک به‌دست خویش نمایدفکار دست
10. ۱۰گردون در انتظام جهان عاجزست از آندر دامن تو بر زده بی‌اختیار دست
11. ۱۱از روشنی تراس چوخورشد چرخ رایوز مکرمت تراست چو ابر بهار دست
12. ۱۲کردی ز بس به جانب هر سائلی درازاز روی همت ای شه با اقتدار دست
13. ۱۳دستی‌کنون دراز نگردد برت ز آزشستند خلق یکسره از افتقار دست
14. ۱۴مهر از در تو روی بتابد به وقت شامزانروکند ز خون شفق پرنگار دست
15. ۱۵گردون‌ که یافت قرب تو بسیار رنج بردهرکس‌که چیدل شودش پر ز خار دست
16. ۱۶تا این ثنات خواند و آن یک دعا کندسوسن زبان‌گشاده و دارد چنار دست
17. ۱۷باکعبتین مهر و مه اینک حریف چرخبالاکند اگر ز برای قمار دست
18. ۱۸از چار پنج مهره به ششدر در افکنیشاندر بساط آری اگر یک دو بار دست
19. ۱۹هر گه ‌که نوک تیر تو رویین‌تنی‌ کنداز بیم جان به سر زند اسفندیار دست
20. ۲۰چون رستم ار پیاده نهی در نبرد پایکوته‌کند ز رزم تو سام سوار دست
21. ۲۱اینک حبیب بهر دعا دست‌کن بلندچون نیسث به‌مدح شه‌کامگار دست
22. ۲۲تا هرکسی ز بهر بقا و دوام خویشدارد به پیش حضرت پروردگار دست
23. ۲۳پیوسته از برای دعای دوام توبادا بلند سوی فلک بی‌شمار دست