1. ۱ای زلف یار چرا آشفته و دژمیهمخوابهٔ قمری همسایهٔ صنمی
2. ۲من رند نامه‌سیاه تو از چه روسیهیمن زیر بار غمم تو از چه پشت‌خمی
3. ۳نی‌نی تو نیز عبث خم نیستی و سیاهدلهای خسته‌کشی در آفتاب چمی
4. ۴عودی بر آتش و دود در دیده از تو برفتچون ‌دود رفته‌ به‌ چشم‌ خون‌ گریم ‌از تو همی
5. ۵ماه فلک سپرد عقرب مهی به دو روزتو عقرب و سپری ماه فلک بدمی
6. ۶گر گاهگاه دمد مهر فلک ز ذنبتو آن ذنب ‌که ز مهر پوسته می ‌بدمی
7. ۷پشتت خمیده ز بس بار تو عنبر و بانزانرو به هر نفسی افتی به هر قدمی
8. ۸فرشت چو محتشمان دیبا و از غم توگر دیده خاک‌نشین هرجاکه محتشمی
9. ۹نه پور آزر وگشت آذر ترا چمنینه مرغ آتش و هست آتش ترا ارمی
10. ۱۰چنگی به هیأت و هست مر تار تار ترااز نالهٔ دل زار آهنگ زیر و بمی
11. ۱۱خلقی ز مؤمن و مغ رو در تواند که توبر قبله‌گاه مغان پیراهن حرمی
12. ۱۲چندان‌که از تو رمد دل همچو صعوه ز بازتو اژدها صفتش درکشی به‌دمی
13. ۱۳گاهی ز سنبل تر بر ارغوان ز رهیگاهی ز مشک سیاه بر سرخ‌ گل رقمی
14. ۱۴چون‌مشک‌بدهمی‌هستی‌به‌رنگ‌و به‌بویچون مشک بی‌دینی رنگ زمانه همی
15. ۱۵رنگ سپر غمیت غم بسترد ز دلمزین در همی تو مگر خود پی‌سپار غمی
16. ۱۶بر آتشین رخ دوست ضراب پادشهیکز حلقه حلقهٔ خویش هرگون‌زنی درمی
17. ۱۷گه‌ گه به عارض خویش ‌گر یار کم ‌کندتغم نیست چون تو شبی در نوبهارکمی
18. ۱۸فرداکه آذر و دی افروخت چهرهٔ اوچون من به پیش ملک سر سوده بر قدمی
19. ۱۹شاهی‌که او ز ملوک بر سروری علمستچونان‌که در سپهی در برتری علمی
20. ۲۰چون ‌رای او به فروغ چون دست او به سخاپرتو نداده مهی‌گوهر نزاده یمی
21. ۲۱ای ‌کز بلندی قدر در خورد تاج‌ کییوی‌ کز جلالت و شأن شایان تخت جمی
22. ۲۲از روی ‌دانش و دین وز راه دولت و ملکشایستهٔ عربی بایستهٔ عجمی
23. ۲۳در کارهای خطیر چون عقل معتبریوز اعتقاد درست چون شرع محترمی
24. ۲۴در منع بدکنشان هم شیوهٔ خردیدر دفع‌کج‌منشان هم‌پیشهٔ قسمی
25. ۲۵چون صدق موتمنی چون عقل معتمدیچون رزق مکتسبی چون عمر مغتنمی
26. ۲۶از بس تواضع و لطف از بس عطا و کرمدرویش و پادشهی محتاج و محتشمی
27. ۲۷فضلی به صاحب ری داری ز فضل و هنرکاو صاحب قلمست تو صاحب‌کرمی
28. ۲۸شمشیر در کف تو دانی مشابه چیستدر دست اصل وجود سرمایهٔ عدمی
29. ۲۹از بس ضیا و بها می‌بینمت‌که مهیاز بس عطا و کرم پندارمت‌ که یمی
30. ۳۰در روز فتنه و کین هان روزگار اثریدرگاه شادی و فر هین مشتری شیمی
31. ۳۱در عقل و هوش و خرد بی‌مثل و بی‌شبهیسرمایهٔ خردی پیرایهٔ هممی
32. ۳۲شایدکه از توکند فخر آنچه نقش وجودکامد ز هستی تو کامل وجود همی