1. ۱آن خال سیه از بر آن نرگس جادوچون نافهٔ مشکست جدا گشته ز آهو
2. ۲چون‌کلب معلِّم‌که دود از پی آهودل از پی دلدار دوانست بهر سو
3. ۳ترکیست دل آزار که در هر سر بازارمن از پی دل می‌دوم و دل ز پی او
4. ۴با پنجه ی سیمن بتان پنجه محالستتا زر به ترازو نبود زور به بازو
5. ۵گو زهدفروشان همه دانند که ما راباگردش مینا نبود خواهش مینو
6. ۶از دوست جفابردن و خون خوردن و مردنآنست مرا سیرت و اینست مرا خو
7. ۷از حسرت نادیدن آن لعبت خوارزمدامان و کنارم بود از خون دل آمو
8. ۸چون حلقه تهی شد دلم از فکر دو عالمتا چنگ زدم در خم آن حلقهٔ‌گیسو
9. ۹در چشم ترم اشک رخ زرد فتادهزانگونه‌که در چشمه دمد لالهٔ خودرو
10. ۱۰در حلقهٔ زهادم و زان حلقه برونمچون ‌رشته ‌که درحلقه ز حلقه‌اس برونسو
11. ۱۱بر خویش همی پیچم چون مارگزیدهزان‌موی‌که می‌پیچد چون مار بدان رو
12. ۱۲‌بسوی تو مارست و خطت مور و من از غمبی‌مار تو چون مورم و بی‌مور تو چون مو
13. ۱۳درکوی تو رسوای جهانیم اگرچههرگز ننهادیم برون‌ گامی از آن‌ کو
14. ۱۴در زیر خط و زلف تو رخسار تو ماهستنیمیش به عقرب در و نیمی به ترازو
15. ۱۵بر قامت زیبای تو زلفین تو گوییاز تازه نهالی شده آونگ دو هندو
16. ۱۶نه مجمره افروزم و نه عنبر سوزمکز زلف تو امروزم مشکین شده مشکو
17. ۱۷زلفت به صفت شام سیاهست ولیکنشامیست ‌که بر صبح فروزان زده پهلو
18. ۱۸زلف تو برد سجده به رخسار تو گرچهخورشید پرستی نبود شان پرستو
19. ۱۹یک‌ نقطه بود لعل‌تو یارب به‌چه اعجازکردی به یکی نقطه نهان سی و دو لولو
20. ۲۰بوی سر زلف تو بود مشک مجسّمبا آنکه به صد رنگ مجسم نشود بو
21. ۲۱در باغ سراغ از قد موزون تو گیرندزانست‌ که بر سرو زند فاخته‌ کوکو
22. ۲۲شیرین نشود شعر مگر زان لب شیریننیکو نشود وصف مگر زان رخ نیکو
23. ۲۳مژگان تو با دوست‌کند آنچه به دشمندر رزم‌کند خنجر شهزاده هلاکو
24. ۲۴شهزادهٔ آزاده‌ که شخصش بسر ملکبا رای فلاطون بود و حزم ارسطو
25. ۲۵در پاش‌ تر اندرگه ایثار ز دریاخونخوارتر اندر صف پیکار ز برزو
26. ۲۶در روی زمین تالی چرخست به قدرتدر روز وغا ثانی دهرست به نیرو
27. ۲۷سوزنده‌تر از برق پرندش به زد و خوردپرّنده‌تر از مرغ سمندش به تکاپو
28. ۲۸تا چابکی‌گرد شجاعست ز بارهتا محکمی حصن حصینست ز بارو
29. ۲۹آرایش امصار ز من باد به فرمانآسایش اقطار جهان باد به یرغو