1. ۱یازده ساله کودکی هست به کاخم اندرونسست وفا وسخت دل خردقضیب و گردکون
2. ۲چون به رخ افکنم‌ گره‌ کای پسر و بیا بدههیچ نگویدم‌ که چه هیچ نپرسدم‌ که چون
3. ۳کیرش خرد و مختصر کونش و ز پاچه تا کمرآن یک چون خیار تر این یک کوه بیستون
4. ۴سر چو به خاک برنهد تن به هلاک در دهداز چپ و راست برجهد همچو تکاور حرون
5. ۵هرگه در سپوزمش ناف و شکم بدوزمششمعی بر فروزمش در غرفات اندرون
6. ۶چونکه در او کنم فرو نالهٔ آخ آخ اوساز شود ز چارسو چون بم و زیر ارغنون
7. ۷بود دو سال بیشتر تا که ‌کشیدمش ببرحمدان سودمش بدر هر شب بهر آزمون
8. ۸ساده بباید این چنین خرد ذکر گران سرینتات ز خاطر حزین انده غم برد برون
9. ۹ساده سزد نزارکی کیرش چون خبارکینه چو یکی منارکی رفته به چرخ نیلگون
10. ۱۰گنده و زفت و پرشبق از خر نر برد سبقکونش چون یکی طبق کیرش چون یکی ستون
11. ۱۱ساده ‌گر این چنین بود زیر تو هیچ نغنودهمدم لوطیان شود در سرش اوفتد جنون
12. ۱۲هردم با قلندران نوشد ساغر گرانتا دل عشق‌پروران دارد غرق موج خون
13. ۱۳ور به عتاب خیزیش تا به خطا ستیزیشپنجهٔ تند و تیزیش افکندت بسرنگون
14. ۱۴چون شمنت اگر صنم باید زی بتی بچمکت نکند ز بار غم سینه فکار و دل زبون
15. ۱۵پند مرا به جان‌ شنو دل بنه بر نهال نوتن به بلا شود گرو در سر عشق یار دون
16. ۱۶زن به ره بتی قدم تازه چو روضهٔ ارمعربده‌اش زیادکم آشتیش بسی فزون
17. ۱۷بیش ز مه جمال او کم به شماره سال اوتا به‌گه وصال او چیره تو باشی او جبون
18. ۱۸بی‌رم و طمه و لگد خم ‌کنیش‌ چو دال قدزان سپسش به جزر و مد راست کنی الف به نون