1. ۱صبحدم کز جانب مشرق برآمد آفتابهمچو بخت پادشه بیدار شد چشمم ز خواب
2. ۲روی ناشسته ز دم جامی مئی کز بوی اوتا لب گور آید از لبهای من بوی شراب
3. ۳زان مئی کز جام کیخسرو جهان‌بین‌تر شودگر چکد یک قطره درکاسهٔ سر افراسیاب
4. ۴چون دماغم تر شد از می دیدم ازطرف شمالتافت خورشیدی که شد خورشید زو در احتجاب
5. ۵چشم مالیدم که مستم یا به خوابستم هنوزواندرین معنی دلم در شبهه جان در ارتیاب
6. ۶گاه میگفتم که خورشید است گردون راز اصلباز می‌گفتم نه حاشا انه شیئی عجاب
7. ۷باز میگفتم شنیدستم ز مستان پیش ازینکادمی یک را دو بیند چون فزون نوشد شراب
8. ۸من درین حیرت که آمد ماه من ناگه ز دربا دو چشمی همچو حال عاشقان مست و خراب
9. ۹در سر هر موی مژگانش دوصد ترکش خدنگدر خم هر تار گیسویش دو صد چین مشک ناب
10. ۱۰روی او را صد خزینه حسن در هر آب و رنگموی او را صد صحیفه سحر در هر پیچ و تاب
11. ۱۱آب روی و تاب موی برد آب و تاب مناین ز جانم برده آب و آن ز جسمم برده تاب
12. ۱۲چهرش اندر زلف حوری خفته در دامان دیویا حواصل بچهیی آسوده در پر غراب
13. ۱۳حرمت گیسو و چشمش را بر آنستم که نیستهیچ کافر را عذاب و هیچ ساحر را عقاب
14. ۱۴چون مرا زان گونه پژمان دید غژمان شد ز خشمچنگ پیش آورد تاگوشم بمالد چون رباب
15. ۱۵گفتم ای غلمان دنیا ای بهشت خاکیانای ستارهٔ نازپرور ای فرشتهٔ بی‌نقاب
16. ۱۶ای دو رنگین عارضت دارالخلافهٔ دلبریوی دو مشکین طره‌ات دارالامارهٔ ماهتاب
17. ۱۷مهر نورافروز امروزم دومی آید به چشممن درین احوال حیران‌کاحولستم یا مُصاب
18. ۱۸آفتابی از شمال آید به چشمم جلوه‌گروافتابی دیگر اندر مشرق از وی نور تاب
19. ۱۹نرم نرمک خنده‌یی فرمود و برقع برگشودگفت ما را هم نظرکن تا سه بینی آفتاب
20. ۲۰گفتم از حال تو و خورشید گردون واقفماینک این خورشید دیگر چیست گفتا در جواب
21. ۲۱آفتابی ‌کز شمال پارس بینی جلوه‌گرهست تشریف ولیعهد شه مالک رقاب
22. ۲۲بوالمظفر ناصرالدّین‌ کز نسیم عفو اودر دهان مار تریاق اجل‌گردد لعاب
23. ۲۳گفتم آن تشریف آرند ازکجاگفتا ز ریگفتم از بهرکه‌گفت از بهر میرکامیاب
24. ۲۴جانفشان سرباز شاهنشه حسین‌خان آنکه هستناخن و تیغش ز خون دشمنان شه خضاب
25. ۲۵گفتم از سعی‌که صاحب اختیار ملک جمشد چنین وافر نصیب و شد چنان‌کامل نصاب
26. ۲۶گفت از فضل عمیم خواجهٔ اعظم‌ که هستهرچه در هستی قشور و جسم و جان اولباب
27. ۲۷گفتم آیا تهنیت را هیچ‌گویم‌گفت نهگفت من خوشتر که دوشم زآسمان آمد خطاب
28. ۲۸کز برای تهنیت فردا ز قول قدسیاندر حضور میر برخوان این قصیدهٔ مستطاب