1. ۱ضحاک ‌وار کشته بسی بی گناه رابر دوش تا فکنده دو مار سیاه را
2. ۲قصد ذقن نمودمش از زلف عنبرینچشمم ندید در شب تاریک چاه را
3. ۳هوش از سرم به چابکی آن شوخ کج‌کلاهبرد آنچنان که دزد شب از سر کلاه را
4. ۴حیران زاهدم که بر آن روی چون بهشتاز ابلهی گناه شمارد نگاه را
5. ۵می خوردنم به مجلس جانان گناه نیستآسوده در بهشت چه داند گناه را
6. ۶صوفی نشد ریاضت چل ساله سودمندیک دم بیا و میکده کن خانقاه را
7. ۷کو بادهٔ دو ساله و ماه دو هفته‌ایتا شب به عیش روز کنم سال و ماه را
8. ۸هر روز و شب به یاد جمال جمیل تونظاره می‌کنم رخ خورشید و ماه را
9. ۹در گیسوی سیاه تو دلها چو شبروانگم کرده‌اند در شب تاریک راه را
10. ۱۰دارم دلی گرفته و مشکل که شاه عشقدر این فضای تنگ زند بارگاه را
11. ۱۱وقتست کز تطاول آن چشم فتنه‌جویآگه کنیم لشکر عباس شاه را
12. ۱۲شاهی که خاک درگه گردون اساس اوتاج زر است تارک خورشید و ماه را