1. ۱پس دست قدرت از قِبَلِ حق نهاده شدبر پشت آدم صفی آن میر اصطفا / ذرّیتش چو ذرّه ز ظهرش ظهور کرد / مجموع ز ابتدا همگی تا به انتها / از حق ندا رسید الستُ بربّکم / گفتند جملگی ز دل و جان بلی بلی / اول محمد و علی و اهلبیت گفت / بَدوَش ز مصطفا شد و اولاد مصطفا / توحید را چو عهد گرفتن تمام شد / میثاق بر نبوّت خاتم شد اقتضا / اول کسی که گفت بلی بر نبوتش / بد نفس او علیّ ولی خیر اوصیا / چون آن تمام شد به ولایت رسید عهد / در شأن مرتضی شه دین شاه اولیا / اول کسی که گفت بلی اهلبیت بود / پس شیعیان او دگر آن جمله در قفا / پس از برای سایر سادات اهلبیت / بگرفته شد عهود ولایت از ورا / ابدان خلق چون به جهان آشکار شد / منکر شدند اکثر و بشکست عهدها / صد شکر حق که ما نشکستیم عهد خویش / گر صد بلا رسد نشکیبیم از بلا / هستیم امیدوار ز الطاف کردگار / کز علم اهلبیت کند فیض را عطا / کامش ز میوه شجر علم من لدن / شیرین کند به پیروی آل مصطفی / هر جرم و هر خطا که از او سر زد و زند / بخشد به قوم پاک زهر جرم و هر خطا / از فضل خویش جا دهدش در جوارشان / چون در دلش محبت ایشان گرفته جا