1. ۱ای خدا این درد را درمان مکنعاشقانرا بیسرو سامان مکن / درد عشق تو دوای جان ماست / جز بدردت درد ما درمان مکن / از غم خود جان ما را تازه دار / جز بغم دلهای ما شادان مکن / خان و مان ما غم تو بس بود / خان مانی بهر بی‌سامان مکن / زاب دیده باغ دل سر سبزدار / چشمهٔ این باغ را ویران مکن / بادهٔ عشقت زمستان وامگیر / مست را مخمور و سر گران مکن / از «سقا هم ربهم» جامی بده / تشنه را ممنوع از احسان مکن / شربت وصلت ز بیماران عشق / وامگیر و خسته را بیجان مکن / رشتهٔ جانرا بعشق خود ببند / جان ما جز در غمت نالان مکن / مستمر دار آن عنایتهای شب / روز وصل فیض را هجران مکن