1. ۱بفرمان شاه چون بسچید کاربرفت از جهان مادر شهریار
2. ۲سیاوش زگاه اندر آمد چو دیوبرآورد بر چرخ گردان غریو
3. ۳بتن جامهٔ خسروی کرد چاکبسر بر پراگند تاریک خاک
4. ۴همی بود با سوگ مادر دژمهمی کرد با جان شیرین ستم
5. ۵بسی نوحه کردش بروز وبشببسی روز نکشاد برخنده لب
6. ۶همی بود یکباه با درد وداغنمی جست یکباه از انده فراغ
7. ۷از آن چون بزرگان خبر یافتندبپشی سیاوخش بشتافتند
8. ۸چو طوس وفریبرز وگودرز وگیوچه شهزاده چه پهلوانان نیو
9. ۹سیاوش چو رخسار ایشان بدیدزدل باد آزار دگر برکشید
10. ۱۰زتو گریه دیگر بآغاز کرددر اندهای دلش باز کرد
11. ۱۱چو گودرز آن سوگ شهزاده دیددژم شد چو آن سرو آزاده دید
12. ۱۲بخرجید وگفتش که ای شاهزادشنو پند واز نو مکن سوگ یاد
13. ۱۳هرآنکس که زاد او زمادر بمردزدست اجل هیچکس جان نبرد
14. ۱۴کنون گرچه مادرت شد یادگاربمینوست جان وی انده مدار
15. ۱۵بصد لابه وپند وافسون ورایدل آورد شهزاده را باز بجای