1. ۱بدانست هم زادفرخ که شاهز لشکر همه زو شناسد گناه
2. ۲چو آمد برون آن بد اندیش شاهنیارست شد نیز در پیشگاه
3. ۳بدر بر همی‌بود تا هرکسیهمی‌کرد زان آزمایش بسی
4. ۴همی‌ساخت همواره تا آن سپاهبپیچید یکسر ز فرمان شاه
5. ۵همی‌راند با هر کسی داستانشدند اندر آن کار همداستان
6. ۶که شاهی دگر برنشیند به تختکزین دور شد فرو آیین و بخت
7. ۷بر زادفرخ یکی پیر بودکه برکارها کردن آژیر بود
8. ۸چنین گفت با زادفرخ که شاههمی از تو بیند گناه سپاه
9. ۹کنون تا یکی شهریاری پدیدنیاری فزون زین نباید چخید
10. ۱۰که این بوم آباد ویران شوداز اندوه ایران چو نیران شود
11. ۱۱نگه کرد باید به فرزند اویکدامست با شرم و بی‌گفت و گوی
12. ۱۲ورا شاد بر تخت باید نشاندبران تاج دینار باید فشاند
13. ۱۳چو شیروی بیدار مهتر پسربه زندان بود کس نباید دگر
14. ۱۴همی رای زد زین نشان هرکسیبرین روز و شب برنیامد بسی
15. ۱۵که برخاست گرد سپاه تخوارهمه کارها زو گرفتند خوار
16. ۱۶پذیره شدش زادفرخ به راهفراوان برفتند با او سپاه
17. ۱۷رسیدند پس یک بدیگر فرازسخن رفت چند آشکارا و راز
18. ۱۸همان زاد فرخ زبان برگشادبدی های خسرو همه کرد یاد
19. ۱۹همی‌گفت لشکر به مردی و رایهمی‌کرد خواهند شاهی بپای
20. ۲۰سپهبد چنین داد پاسخ بدویکه من نیستم چامهٔ گفت وگوی
21. ۲۱اگر با سپاه اندر آیم به جنگکنم بر بدان جهان جای تنگ
22. ۲۲گرامی بد این شهریار جوانبه نزد کنارنگ و هم پهلوان
23. ۲۳چو روز چنان مرد کرد او سیاهمبادا که بیند کسی تاج و گاه
24. ۲۴نژند آن زمان شد که بیداد شدبه بیدادگر بندگان شاد شد
25. ۲۵سخنهاش چون زاد فرخ شنیدمر او را ز ایرانیان برگزید
26. ۲۶بدو گفت کاکنون به زندان شویمبه نزدیک آن مستمندان شویم
27. ۲۷بیاریم بی‌باک شیروی راجوان و دلیر جهانجوی را
28. ۲۸سپهبد نگهبان زندان اوستکزو داشتی بیشتر مغز و پوست
29. ۲۹ابا شش هزار آزموده سوارهمی‌دارد آن بستگان را به زار
30. ۳۰چنین گفت با زاد فرخ تخوارکه کار سپهبد گرفتیم خوار
31. ۳۱گرین بخت پرویز گردد جواننماند به ایران یکی پهلوان
32. ۳۲مگر دار دارند گر چاه وبندنماند به ایران کسی بی‌گزند
33. ۳۳بگفت این و از جای برکند اسپهمی‌تاخت برسان آذر گشسپ
34. ۳۴سپاه اندر آورد یکسر به جنگسپهبد پذیره شدش بی درنگ
35. ۳۵سر لشکر نامور گشته شدسپهبد به جنگ اندرون کشته شد
36. ۳۶پراگنده شد لشکر شهریارسیه گشت روز و تبه گشت کار
37. ۳۷به زندان تنگ اندر آمد تخواربدان چاره با جامهٔ کارزار
38. ۳۸به شیروی گردنکش آواز دادسبک پاسخش نامور باز داد
39. ۳۹بدانست شیروی کان سرفرازبدانگه به زندان چرا شد فراز
40. ۴۰چو روی تخوار او فروزان بدیداز اندوه چندان دلش بردمید
41. ۴۱بدو گفت گریان که خسرو کجاسترها کردن مانه کار شماست
42. ۴۲چنین گفت با شاه‌زاده تخوارکه گر مردمی کام شیران مخوار
43. ۴۳اگر تو بدین کار همداستاننباشی تو کم گیر زین راستان
44. ۴۴یکی کم بود شاید از شانزدهبرادر بماند تو را پانزده
45. ۴۵بشایند هرکس به شاهنشهیبدیشان بود شاد تخت مهی
46. ۴۶فروماند شیروی گریان بجایازان خانهٔ تنگ بگذارد پای