1. ۱چو آن نامه نزدیک خسرو رسیدزپیوستن آگاهی نو رسید
2. ۲به ایرانیان گفت کامروز مهردگرگونه گردد همی برسپهر
3. ۳زقیصر یک نامه آمد بلندسخن گفتنش سر به سر سودمند
4. ۴همی راه جوید که دیرینه کینببرد ز روم و ز ایران زمین
5. ۵چنین یافت پاسخ زایرانیانکه هرگز نه برخاست کین ازمیان
6. ۶چواین راست گردد بهنگام تونویسند برتاجها نام تو
7. ۷چوایشان بران گونه دیدند رایبپردخت خسرو زبیگانه جای
8. ۸دوات و قلم خواست وچینی حریربفرمود تا پیش او شد دبیر
9. ۹یکی نامه بنوشت بر پهلویبرآیین شاهان خط خسروی
10. ۱۰که پذرفت خسرو زیزدان پاکز گردنده خورشید تا تیره خاک
11. ۱۱که تا او بود شاه در پیشگاهورا باشد ایران و گنج و سپاه
12. ۱۲نخواهد ز دارندگان باژ رومنه لشکر فرستد بران مرز وبوم
13. ۱۳هران شارستانی کزان مرز بوداگر چند بیکار و بی‌ارز بود
14. ۱۴بقیصر سپارد همه یک بیکازین پس نوشته فرستیم و چک
15. ۱۵همان نیز دختر کزان مادرستکه پاکست وپیوستهٔ قیصرست
16. ۱۶بهمداستان پدرخواستیمبدین خواستن دل بیاراستیم
17. ۱۷هران کس که در بارگاه تواندازایران و اندر پناه تواند
18. ۱۸چوگستهم و شاپور و چون اندیانچو خراد بر زین زتخم کیان
19. ۱۹چو لشکر فرستی بدیشان سپارخرد یافته دختر نامدار
20. ۲۰بخویشی چنانم کنون باتو منچو از پیش بود آن بزرگ انجمن
21. ۲۱نخستین کیومرث با جمشیدکزو بود گیتی ببیم وامید
22. ۲۲دگر هرچ هستند ایرج نژادکه آیین و فر فریدون نهاد
23. ۲۳بدین همنشان تا قباد بزرگکه از داد او خویش بدمیش وگرگ
24. ۲۴همه کینه برداشتیم از میانیکی گشت رومی و ایرانیان
25. ۲۵ز قیصر پذیرفتم آن دخترشکه از دختران باشد او افسرش
26. ۲۶ازین بر نگردم که گفتم یکیز کردار بسیار تا اندکی
27. ۲۷تو چیزی که گفتی درنگی مسازکه بودن درین شارستان شد دراز
28. ۲۸چو کرد این سخن‌ها برین گونه یادنوشته بخورشید خراد داد
29. ۲۹سپهبد چو باد اندر آمد زجایباسپ کمیت اندر آورد پای
30. ۳۰همی‌تاخت تا پیش قیصر چوبادسخنهای خسرو بدو کرد یاد
31. ۳۱چو قیصر ازان نامه بگسست بندبدید آن سخنهای شاه بلند
32. ۳۲بفرمود تا هر که دانا بدندبه گفتارها بر توانا بدند
33. ۳۳به نزدیک قیصر شدند انجمنبپرسید زیشان همه تن بتن
34. ۳۴که اکنون مر این را چه درمان کنیمابا شاه ایران چه پیمان کنیم
35. ۳۵بدین نامه ما بی‌بهانه شدیمهمی روم و ایران یگانه شدیم
36. ۳۶بزرگان فرزانه برخاستندزبان را به پاسخ بیاراستند
37. ۳۷که ما کهترانیم و قیصر توییجهاندار با تخت و افسر تویی
38. ۳۸نگه کن کنون رای و فرمان تو راستز ما گر بخواهی تن و جان تو راست
39. ۳۹چو بشنید قیصر گرفت آفرینبدان نامداران با رای و دین
40. ۴۰همی‌بود تاشمع گردان سپهردگرگونه ترشد به آیین و چهر