1. ۱چنین گفت موبد که یک روز شاهبه دیبای رومی بیاراست گاه
2. ۲بیاویخت تاج از بر تخت عاجهمه جای عاج و همه جای تاج
3. ۳همه کاخ پر موبد و مرزبانز بلخ و ز بامین و ز کرزبان
4. ۴چنین آگهی یافت شاه جهانز گفتار بیدار کارآگهان
5. ۵که آمد فرستادهٔ شاه هندابا پیل و چتر و سواران سند
6. ۶شتروار بارست با او هزارهمی راه جوید بر شهریار
7. ۷همانگه چو بشنید بیدار شاهپذیره فرستاد چندی سپاه
8. ۸چو آمد بر شهریار بزرگفرستادهٔ نامدار و سترگ
9. ۹برسم بزرگان نیایش گرفتجهان آفرین را ستایش گرفت
10. ۱۰گهرکرد بسیار پیشش نثاریکی چتر و ده پیل با گوشوار
11. ۱۱بیاراسته چتر هندی به زربدو بافته چند گونه گهر
12. ۱۲سر بار بگشاد در بارگاهبیاورد یک سر همه نزد شاه
13. ۱۳فراوان ببار اندرون سیم و زرچه از مشک و عنبر چه از عود تر
14. ۱۴ز یاقوت والماس وز تیغ هندهمه تیغ هندی سراسر پرند
15. ۱۵ز چیزی که خیزد ز قنوج و رایزده دست و پای آوریده به جای
16. ۱۶ببردند یک سر همه پیش تختنگه کرد سالار خورشید بخت
17. ۱۷ز چیزی که برد اندران رای رنجفرستاد کسری سراسر به گنج
18. ۱۸بیاورد پس نامه‌ای بر پرندنبشته بنوشین‌روان رای هند
19. ۱۹یکی تخت شطرنج کرده به رنجتهی کرده از رنج شطرنج گنج
20. ۲۰بیاورد پیغام هندی ز رایکه تا چرخ باشد تو بادی به جای
21. ۲۱کسی کو بدانش برد رنج بیشبفرمای تا تخت شطرنج پیش
22. ۲۲نهند و ز هر گونه رای آورندکه این نغز بازی به جای آورند
23. ۲۳بدانند هرمهره‌ای را به نامکه گویند پس خانهٔ او کدام
24. ۲۴پیاده بدانند و پیل و سپاهرخ واسب و رفتار فرزین و شاه
25. ۲۵گراین نغز بازی به جای آورنددرین کار پاکیزه رای آورند
26. ۲۶همان باژ و ساوی که فرمودشاهبه خوبی فرستم بران بارگاه
27. ۲۷وگر نامداران ایران گروهازین دانش آیند یک سر ستوه
28. ۲۸چو با دانش ما ندارند تاونخواهند زین بوم و بر باژ و ساو
29. ۲۹همان باژ باید پذیرفت نیزکه دانش به از نامبردار چیز
30. ۳۰دل و گوش کسری بگوینده دادسخنها برو کرد گوینده یاد
31. ۳۱نهادند شطرنج نزدیک شاهبه مهره درون کرد چندی نگاه
32. ۳۲ز تختش یکی مهره از عاج بودپر از رنگ پیکر دگر ساج بود
33. ۳۳بپرسید ازو شاه پیروزبختازان پیکر ومهره ومشک وتخت
34. ۳۴چنین داد پاسخ که ای شهریارهمه رسم و راه از در کارزار
35. ۳۵ببینی چویابی به بازیش راهرخ و پیل و آرایش رزمگاه
36. ۳۶بدو گفت یک هفته ما را زمانببازیم هشتم به روشن‌روان
37. ۳۷یکی خرم ایوان بپرداختندفرستاده را پایگه ساختند
38. ۳۸رد وموبدان نماینده راهبرفتند یک سر به نزدیک شاه
39. ۳۹نهادند پس تخت شطرنج پیشنگه کرد هریک ز اندازه بیش
40. ۴۰بجستند و هر گونه‌ای ساختندز هر دست یکبارش انداختند
41. ۴۱یکی گفت وپرسید و دیگر شنیدنیاورد کس راه بازی پدید
42. ۴۲برفتند یکسر پرآژنگ چهربیامد برشاه بوزرجمهر
43. ۴۳ورا زان سخن نیک ناکام دیدبه آغاز آن رنج فرجام دید
44. ۴۴به کسری چنین گفت کای پادشاجهاندار و بیدار و فرمانروا
45. ۴۵من این نغز بازی به جای آورمخرد را بدین رهنمای آورم
46. ۴۶بدو گفت شاه این سخن کارتستکه روشن‌روان بادی وتندرست
47. ۴۷کنون رای قنوج گوید که شاهندارد یکی مرد جوینده راه
48. ۴۸شکست بزرگ است بر موبدانبه در گاه و بر گاه و بر بخردان
49. ۴۹بیاورد شطرنج بوزرجمهرپراندیشه بنشست و بگشاد چهر
50. ۵۰همی‌جست بازی چپ و دست راستهمی‌راند تا جای هریک کجاست
51. ۵۱به یک روز و یک شب چو بازیش یافتاز ایوان سوی شاه ایران شتافت
52. ۵۲بدو گفت کای شاه پیروزبختنگه کردم این مهره و مشک و تخت
53. ۵۳به خوبی همه بازی آمد به جایبه بخت بلند جهان کدخدای
54. ۵۴فرستادهٔ شاه را پیش خواهکسی را که دارند ما را نگاه
55. ۵۵شهنشاه باید که بیند نخستیکی رزمگاهست گویی درست
56. ۵۶ز گفتار او شاد شد شهریارورا نیک پی خواند و به روزگار
57. ۵۷بفرمود تا موبدان و ردانبرفتند با نامور بخردان
58. ۵۸فرستاده رای را پیش خواندبران نامور پیشگاهش نشاند
59. ۵۹بدو گفت گوینده بوزرجمهرکه ای موبد رای خورشید چهر
60. ۶۰ازین مهرها رای با توچه گفتکه همواره با توخرد باد جفت
61. ۶۱چنین داد پاسخ که فرخنده‌رایچو از پیش او من برفتم ز جای
62. ۶۲مرا گفت کین مهرهٔ ساج و عاجببر پیش تخت خداوند تاج
63. ۶۳بگویش که با موبد و رای‌زنبنه پیش و بنشان یکی انجمن
64. ۶۴گر این نغز بازی به جای آورندپسندیده و دلربای آورند
65. ۶۵همین بدره و برده و باژ و ساوفرستیم چندانک داریم تاو
66. ۶۶و گر شاه و فرزانگان این به جاینیارند روشن ندارند رای
67. ۶۷نباید که خواهد ز ما باژ و گنجدریغ آیدش جان دانا به رنج
68. ۶۸چو بیند دل و رای باریک مافزونتر فرستد به نزدیک ما
69. ۶۹برتخت آن شاه بیداربختبیاورد و بنهاد شطرنج وتخت
70. ۷۰چنین گفت با موبدان و ردانکه‌ای نامور پاک دل بخردان
71. ۷۱همه گوش دارید گفتار اویهم آن را هشیار سالار اوی
72. ۷۲بیاراست دانا یکی رزمگاهبه قلب اندرون ساخته جای شاه
73. ۷۳چپ و راست صف برکشیده سوارپیاده به پیش اندرون نیزه دار
74. ۷۴هشیوار دستور در پیش شاهبه رزم اندرونش نماینده راه
75. ۷۵مبارز که اسب افگند بر دو رویبه دست چپش پیل پرخاشجوی
76. ۷۶وزو برتر اسبان جنگی به پایبدان تاکه آید به بالای رای
77. ۷۷چو بوزرجمهر آن سپه را براندهمه انجمن درشگفتی بماند
78. ۷۸غمی شد فرستادهٔ هند سختبماند اندر آن کار هشیار بخت
79. ۷۹شگفت اندرو مرد جادو بمانددلش را به اندیشه اندر نشاند
80. ۸۰که این تخت شطرنج هرگز ندیدنه از کاردانان هندی شنید
81. ۸۱چگونه فراز آمدش رای اینبه گیتی نگیرد کسی جای این
82. ۸۲چنان گشت کسری ز بوزرجمهرکه گفتی بدوبخت بنمود چهر
83. ۸۳یکی جام فرمود پس شهریارکه کردند پرگوهر شاهوار
84. ۸۴یکی بدره دینار واسبی به زینبدو داد و کردش بسی آفرین
85. ۸۵بشد مرد دانا به آرام خویشیکی تخت و پرگار بنهاد پیش
86. ۸۶به شطرنج و اندیشهٔ هندواننگه کرد و بفزود رنج روان
87. ۸۷خرد بادل روشن انباز کردبه اندیشه بنهاد برتخت نرد
88. ۸۸دومهره بفرمود کردن ز عاجهمه پیکر عاج همرنگ ساج
89. ۸۹یکی رزمگه ساخت شطرنج واردو رویه برآراسته کارزار
90. ۹۰دولشکر ببخشید بر هشت بهرهمه رزمجویان گیرنده شهر
91. ۹۱زمین وار لشکر گهی چارسویدوشاه گرانمایه و نیک خوی
92. ۹۲کم و بیش دارند هر دو به همیکی از دگر برنگیرد ستم
93. ۹۳به فرمان ایشان سپاه از دو رویبه تندی بیاراسته جنگجوی
94. ۹۴یکی را چوتنها بگیرد دو تنز لشکر برین یک تن آید شکن
95. ۹۵به هرجای پیش وپس اندر سپاهگرازان دو شاه اندران رزمگاه
96. ۹۶همی این بران آن برین برگذشتگهی رزم کوه و گهی رزم دشت
97. ۹۷برین گونه تا بر که بودی شکنشدندی دو شاه و سپاه انجمن
98. ۹۸بدین سان که گفتم بیاراست نردبرشاه شد یک به یک یاد کرد
99. ۹۹وزان رفتن شاه برترمنشهمانش ستایش همان سرزنش
100. ۱۰۰ز نیروی و فرمان و جنگ سپاهبگسترد و بنمود یک یک بشاه
101. ۱۰۱دل شاه ایران ازو خیره ماندخرد را باندیشه اندر نشاند
102. ۱۰۲همی‌گفت کای مرد روشن‌روانجوان بادی و روزگارت جوان
103. ۱۰۳بفرمود تا ساروان دو هزاربیارد شتر تا در شهریار
104. ۱۰۴ز باری که خیزد ز روم و ز چینز هیتال و مکران و ایران زمین
105. ۱۰۵ز گنج شهنشاه کردند باربشد کاروان از در شهریار
106. ۱۰۶چوشد بارهای شتر ساختهدل شاه زان کار پرداخته
107. ۱۰۷فرستادهٔ رای را پیش خواندز دانش فراوان سخنها براند
108. ۱۰۸یکی نامه بنوشت نزدیک اویپر از دانش و رامش و رنگ و بوی
109. ۱۰۹سر نامه کرد آفرین بزرگبه یزدان پناهش ز دیو سترگ
110. ۱۱۰دگر گفت کای نامور شاه هندز دریای قنوج تا پیش سند
111. ۱۱۱رسیداین فرستادهٔ رای‌زنابا چتر و پیلان بدین انجمن
112. ۱۱۲همان تخت شطرنج و پیغام رایشنیدیم و پیغامش امد بجای
113. ۱۱۳ز دانای هندی زمان خواستیمبه دانش روان را بیاراستیم
114. ۱۱۴بسی رای زد موبد پاک‌رایپژوهید وآورد بازی به جای
115. ۱۱۵کنون آمد این موبد هوشمندبه قنوج نزدیک رای بلند
116. ۱۱۶شتروار بار گران دو هزارپسندیده بار از در شهریار
117. ۱۱۷نهادیم برجای شطرنج نردکنون تا به بازی که آرد نبرد
118. ۱۱۸برهمن فراوان بود پاک‌رایکه این بازی آرد به دانش به جای
119. ۱۱۹ز چیزی که دید این فرستاده رنجفرستد همه رای هندی به گنج
120. ۱۲۰ور ایدون کجا رای با راهنمایبکوشند بازی نیاید به جای
121. ۱۲۱شتروار باید که هم زین شماربه پیمان کند رای قنوج بار
122. ۱۲۲کند بار همراه با بار ماچنینست پیمان و بازار ما
123. ۱۲۳چوخورشید رخشنده شد بر سپهربرفت از در شاه بوزرجمهر
124. ۱۲۴چو آمد ز ایران به نزدیک رایبرهمن بشادی ورا رهنمای
125. ۱۲۵ابا بار با نامه وتخت نرددلش پر ز بازار ننگ ونبرد
126. ۱۲۶چو آمد به نزدیکی تخت اویبدید آن سر و افسر و بخت اوی
127. ۱۲۷فراوانش بستود بر پهلویبدو داد پس نامهٔ خسروی
128. ۱۲۸ز شطرنج وز راه وز رنج رایبگفت آنچه آمد یکایک به جای
129. ۱۲۹پیام شهنشاه با او بگفترخ رای هندی چوگل برشگفت
130. ۱۳۰بگفت آن کجا دید پاینده مردچنان هم سراسر بیاورد نرد
131. ۱۳۱ز بازی و از مهره و رای شاهوزان موبدان نماینده راه
132. ۱۳۲به نامه دورن آنچه کردست یادبخواند بداند نپیچد ز داد
133. ۱۳۳ز گفتار اوشد رخ شاه زردچو بشنید گفتار شطرنج و نرد
134. ۱۳۴بیامد یکی نامور کدخدایفرستاده را داد شایسته‌جای
135. ۱۳۵یکی خرم ایوان بیاراستندمی و رود و رامشگران خواستند
136. ۱۳۶زمان خواست پس نامور هفت روزبرفت آنک بودند دانش فروز
137. ۱۳۷به کشور ز پیران شایسته مردیکی انجمن کرد و بنهاد نرد
138. ۱۳۸به یک هفته آنکس که بد تیزویرازان نامداران برنا و پیر
139. ۱۳۹همی‌بازجستند بازی نردبه رشک و برای وبه ننگ و نبرد
140. ۱۴۰بهشتم چنین گفت موبد به رایکه این را نداند کسی سر زپای
141. ۱۴۱مگر با روان یار گردد خردکزین مهره بازی برون آورد
142. ۱۴۲بیامد نهم روز بوزرجمهرپر از آرزو دل پرآژنگ چهر
143. ۱۴۳که کسری نفرمود ما را درنگنباید که گردد دل شاه تنگ
144. ۱۴۴بشد موبدان را ازان دل دژمروان پر زغم ابروان پر زخم
145. ۱۴۵بزرگان دانا به یک سو شدندبه نادانی خویش خستو شدند
146. ۱۴۶چو آن دید بنشست بوزرجمهرهمه موبدان برگشادند چهر
147. ۱۴۷بگسترد پیش اندرون تخت نردهمه گردش مهرها یاد کرد
148. ۱۴۸سپهدار بنمود و جنگ سپاههم آرایش رزم و فرمان شاه
149. ۱۴۹ازو خیره شد رای با رای‌زنز کشور بسی نامدار انجمن
150. ۱۵۰همه مهتران آفرین خواندندورا موبد پاک دین خواندند
151. ۱۵۱ز هر دانشی زو بپرسید رایهمه پاسخ آمد یکایک به جای
152. ۱۵۲خروشی برآمد ز دانندگانز دانش پژوهان وخوانندگان
153. ۱۵۳که اینت سخنگوی داننده مردنه از بهر شطرنج و بازی نرد
154. ۱۵۴بیاورد زان پس شتر دو هزارهمه گنج قنوح کردند بار
155. ۱۵۵ز عود و ز عنبر ز کافور و زرهمه جامه وجام پیکر گهر
156. ۱۵۶ابا باژ یکساله از پیشگاهفرستاد یک سر به درگاه شاه
157. ۱۵۷یکی افسری خواست از گنج رایهمان جامهٔ زر ز سر تا به پای
158. ۱۵۸بدو داد وچند آفرین کرد نیزبیارانش بخشید بسیار چیز
159. ۱۵۹شتر دو هزار آنک از پیش بردابا باژ و هدیه مر او را سپرد
160. ۱۶۰یکی کاروان بد که کس پیش ازاننراند و نبد خواسته بیش ازان
161. ۱۶۱بیامد ز قنوج بوزرجمهربرافراخته سر بگردان سپهر
162. ۱۶۲دلی شاد با نامه شاه هندنبشته به هندی خطی بر پرند
163. ۱۶۳که رای و بزرگان گوایی دهندنه از بیم کزنیک رایی دهند
164. ۱۶۴که چون شاه نوشین‌روان کس ندیدنه از موبد سالخورده شنید
165. ۱۶۵نه کس دانشی تر ز دستور اویز دانش سپهرست گنجور اوی
166. ۱۶۶فرستاده شد باژ یک ساله پیشاگر بیش باید فرستیم بیش
167. ۱۶۷ز باژی که پیمان نهادیم نیزفرستاده شد هرچ بایست چیز
168. ۱۶۸چو آگاهی آمد ز دانا به شاهکه با کام و با خوبی آمد ز راه
169. ۱۶۹ازان آگهی شاد شد شهریاربفرمود تاهرک بد نامدار
170. ۱۷۰ز شهر و ز لشکر خبیره شدندهمه نامداران پذیره شدند
171. ۱۷۱به شهر اندر آمد چنان ارجمندبه پیروزی شهریار بلند
172. ۱۷۲به ایوان چو آمد به نزدیک تختبرو شهریار آفرین کرد سخت
173. ۱۷۳ببر در گرفتش جهاندار شاهبپرسیدش از رای وز رنج راه
174. ۱۷۴بگفت آنکجا رفت بوزرجمهرازان بخت بیدار و مهر سپهر
175. ۱۷۵پس آن نامه رای پیروزبختبیاورد و بنهاد در پیش تخت
176. ۱۷۶بفرمود تا یزدگرد دبیربیامد بر شاه دانش‌پذیر
177. ۱۷۷چو آن نامه رای هندی بخواندیکی انجمن درشگفتی بماند
178. ۱۷۸هم از دانش و رای بوزرجمهرازان بخت سالار خورشید چهر
179. ۱۷۹چنین گفت کسری که یزدان سپاسکه هستم خردمند و نیکی‌شناس
180. ۱۸۰مهان تاج وتخت مرا بنده‌انددل وجان به مهر من آگنده‌اند
181. ۱۸۱شگفتی‌تر از کار بوزرجمهرکه دانش بدو داد چندین سپهر
182. ۱۸۲سپاس از خداوند خورشید وماهکزویست پیروزی و دستگاه
183. ۱۸۳برین داستان برسخن ساختمبه طلخند و شطرنج پرداختم