1. ۱زِ یاقوتِ سُرخ اَست چَرخِ کَبودنه از آب و گَرد و نَه از باد و دود
2. ۲به چَندین فُروغ و به چَندین چِراغبیاراسته چون به نوروز باغ
3. ۳رَوان اَندر او گوهَرِ دل‌فُروزکَز او روشنایی گرفته است روز
4. ۴زِ خاوَر بَر آیَد سویِ باختَرنباشَد اَز این یِک رَوِش راست‌تَر
5. ۵اَیا آن که تو آفتابی هَمیچه بودَت که بَر مَن نَتابی هَمی