1. ۱بیامد سر سروران سپاهپسر تهم جاماسپ دستور شاه
2. ۲نبرده سواری گرامیش نامبه مانندهٔ پور دستان سام
3. ۳یکی چرمه‌ای برنشسته سمندیکی گام زن بارهٔ بی‌گزند
4. ۴چمانندهٔ چرمهٔ نونده جوانیکی کوه پاره ست گوی روان
5. ۵به پیش صف چینیان ایستادخداوند بهزاد را کرد یاد
6. ۶کدامست گفت از شما شیردلکه آید سوی نیزهٔ جان گسل
7. ۷کجا باشد آن جادوی خویش کامکجا خواست نام و هزارانش نام
8. ۸برفت آن زمان پیش او نامخواستتو گفتی که همچو ستونست راست
9. ۹بگشتند هر دو سوار هژیربه گرز و به نیزه به شمشیر و تیر
10. ۱۰گرامی گوی بود با زور شیرنتابید با او سوار دلیر
11. ۱۱گرفت از گرامی نبرده گریغگرامی کفش بود برنده تیغ
12. ۱۲گرامی خرامید با خشم تیزدل از کینهٔ کشتگان پر ستیز
13. ۱۳میان صف دشمن اندر فتادپس از دامن کوه برخاست باد
14. ۱۴سپاه از دو رو بر هم آویختندو گرد از دو لشکر برانگیختند
15. ۱۵بدان شورش اندر میان سپاهازان زخم گردان و گرد سیاه
16. ۱۶بیفتاد از دست ایرانیاندرفش فروزندهٔ کاویان
17. ۱۷گرامی بدید آن درفش چو نیلکه افگنده بودند از پشت پیل
18. ۱۸فرود آمد و بر گرفت آن ز خاکبیفشاند از خاک و بسترد پاک
19. ۱۹چو او را بدیدند گردان چینکه آن نیزهٔ نامدار گزین
20. ۲۰ازان خاک برداشت ، بسترد و بردبه گردش گرفتند مردان گرد
21. ۲۱ز هر سو به گردش همی تاختندبه شمشیر دستش بینداختند
22. ۲۲درفش فریدون به دندان گرفتهمی زد به یک دست گرز ای شگفت
23. ۲۳سرانجام کارش بکشتند زاربران گرم خاکش فگندند خوار
24. ۲۴دریغ آن نبرده سوار هژبرکه بازش ندید آن خردمند پیر
25. ۲۵بیامد هم آنگاه بستور شیرنبرده کیان زاده پور زریر
26. ۲۶بکشت او ازان دشمنان بی‌شمارکه آویخت اندر بد روزگار
27. ۲۷سرانجام برگشت پیروز و شادبه پیش پدر باز شد و ایستاد
28. ۲۸بیامد پس آن برگزیده سوارپس شهریار جهان نیوزار
29. ۲۹به زیر اندرون تیزرو شولکیکه نبود چنان از هزاران یکی
30. ۳۰بیامد بران تیره آوردگاهبه آواز گفت ای گزیده سپاه
31. ۳۱کدامست مرد از شما نامدارجهاندیده و گرد و نیزه‌گزار
32. ۳۲که پیش من آیند نیزه به دستکه امروز در پیش مرد آمدست
33. ۳۳سواران چین پیش او تاختندبرافگندنش را همی ساختند
34. ۳۴سوار جهانجوی مرد دلیرچو پیل دژآگاه و چون نره شیر
35. ۳۵همی گشت بر گرد مردان چینتو گفتی همی بر نوردد زمین
36. ۳۶بکشت از گوان جهان شست مرددران تاختنها به گرز نبرد
37. ۳۷سرانجامش آمد یکی تیر چرخچنان آمده بودش از چرخ برخ
38. ۳۸بیفتاد زان شولک خوب رنگبمرد و نرست اینت فرجام جنگ
39. ۳۹دریغ آن سوار گرانمایه نیزکه افگنده شد رایگان بر نه چیز
40. ۴۰که همچون پدر بود و همتای اویدریغ آن نکو روی و بالای اوی
41. ۴۱چو کشته شد آن نامبرده سوارز گردان به گردش هزاران هزار
42. ۴۲بهر گوشه‌ای بر هم آویختندز روی زمین گرد انگیختند
43. ۴۳برآمد برین رزم کردن دو هفتکزیشان سواری زمانی نخفت
44. ۴۴زمینها پر از کشته و خسته شدسراپرده‌ها نیز بربسته شد
45. ۴۵در و دشتها شد همه لاله‌گونبه دشت و بیابان همی رفت خون
46. ۴۶چنان بد ز بس کشته آن رزمگاهکه بد می‌توانست رفتن به راه