1. ۱بپیچید و نامه بکردش نشانبدادش بدان هر دو گردنکشان
2. ۲بفرمودشان گفت بخرد بویدبه ایوان او با هم اندر شوید
3. ۳چو او را ببینید بر تخت و گاهکنید آن زمان خویشتن را دو تاه
4. ۴بر آیین شاهان نمازش بریدبر تاج و بر تخت او مگذرید
5. ۵چو هر دو نشینید در پیش اویسوی تاج تابنده‌ش آرید روی
6. ۶گزارید پیغام فرخش راازو گوش دارید پاسخش را
7. ۷چو پاسخ ازو سر بسر بشنویدزمین را ببوسید و بیرون شوید
8. ۸چو از پیش او کینه‌ور بیدرفشسوی بلخ بامی کشیدش درفش
9. ۹ابا یار خود خیره سر نام خواستکه او بفگند آن نکو راه راست
10. ۱۰چو از شهر توران به بلخ آمدندبه درگاه او بر پیاده شدند
11. ۱۱پیاده برفتند تا پیش اویبراین آستانه نهادند روی
12. ۱۲چو رویش بدیدند بر گاه برچو خورشید و تیر از بر ماه بر
13. ۱۳نیایش نمودند چون بندگانبه پیش گزین شاه فرخندگان
14. ۱۴بدادندش آن نامهٔ خسروینوشته درو بر خط یبغوی
15. ۱۵چو شاه جهان نامه را باز کردبرآشفت و پیچیدن آغاز کرد
16. ۱۶بخواند آن زمان پیر جاماسپ راکجا راهبر بود گشتاسپ را
17. ۱۷گزینان ایران و اسپهبدانگوان جهان دیده و موبدان
18. ۱۸بخواند آن همه آذران پیش خویشبیاورد استا و بنهاد پیش
19. ۱۹پیمبرش را خواند و موبدش رازریر گزیده سپهبدش را
20. ۲۰زریر سپهبد برادرش بودکه سالار گردان لشکرش بود
21. ۲۱جهان پهلوان بود آن روزگارکه کودک بد اسفندیار سوار
22. ۲۲پناه سپه بود و پشت سپاهسپهدار لشکر نگهدار گاه
23. ۲۳جهان از بدی ویژه او داشتیبه رزم اندرون نیژه او داشتی
24. ۲۴جهانجوی گفتا به فرخ زریربه فرخنده جاماسپ و پور دلیر
25. ۲۵که ارجاسپ سالار ترکان چینیکی نامه کردست زی من چنین
26. ۲۶بدیشان نمود آن سخنهای زشتکه نزدیک او شاه ترکان نوشت
27. ۲۷چه بینید گفتا بدین اندرونچه گویید کاین را سرانجام چون
28. ۲۸که ناخوش بود دوستی با کسیکه مایه ندارد ز دانش بسی
29. ۲۹من از تخمهٔ ایرج پاک زادوی از تخمهٔ تور جادو نژاد
30. ۳۰چگونه بود در میان آشتیولیکن مرا بود پنداشتی
31. ۳۱کسی کش بود نام و ماند بسیسخن گفت بایدش با هرکسی