1. ۱این غزل در گزیدهٔ غزلیات فیاض در دسترس از طریق وبگاه چکامه به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزهٔ علمیه اصفهان وجود دارد.
2. ۲جمعی که یادبود فراموش کرده‌اندسرمایهٔ وجود فراموش کرده‌اند
3. ۳از یاد برده‌اند مرا بی حقیقتانخود را ببین چه زود فراموش کرده‌اند
4. ۴از کس شکایتم به جز از بخت تیره نیستآتش به جرم دود فراموش کرده‌اند
5. ۵هرگز لباس عافیت ما نشد تمامگر تار داده، پود فراموش کرده‌اند
6. ۶خوش باد وقت عیش فرورفتگان خاککاین گنبد کبود فراموش کرده‌اند
7. ۷غفلت چنان گرفته فرو اهل هوش راکز لذت شهود فراموش کرده‌اند
8. ۸آسوده‌اند در بغل تیغ عاشقاناندیشهٔ حسود فراموش کرده‌اند
9. ۹از بس که محو لذت زخمند بیدلانبر سر کلاهخود فراموش کرده‌اند
10. ۱۰هرگز نوازشم به جفایی نمی‌کننداین حاتمان که جود فراموش کرده‌اند
11. ۱۱با ناله‌های زار من ارباب انتعاشاز نغمه‌های عود فراموش کرده‌اند
12. ۱۲من خود نگویم این که وفا بود یا نبودگر بود و گر نبود فراموش کرده‌اند
13. ۱۳فیاض اضطراب تو جایی نمی رسداین دست و پا، چه سود فراموش کرده‌اند