1. ۱ای ترک دلفریب دل من نگاهدارجز ناز و جز عتاب چه داری دگر بیار
2. ۲تا کی بود بهانه و تاکی بود عتاباین عشق نیست جانا جنگست و کارزار
3. ۳هر روز نو عتابی ودیگر بهانه ایناخوش بود عتاب، زمانی فروگذار
4. ۴تو بایدی که با لب خندان وخوی خوشپیش من آمدی به زمانی هزار بار
5. ۵دل تافته مدار و بر ابرو گره مزناز بهر بوسه ای که ز تو خواهم ای نگار
6. ۶بوسه بیار و تنگ مرا در کنار گیرتا هر دو دارم از تو درین راه یادگار
7. ۷من بی کنار بوسه نخواهم زهیچکساز تو بتا بدیدن تو کردم اقتصار
8. ۸بوس و کنار و لهو و سماع و سرود رادارم دگر بدولت دستور شهریار
9. ۹دستور شاه معتمد ملک بوعلیخواجه بزرگ تاج بزرگان روزگار
10. ۱۰آن اختیار کرده شاه جهان که هیچبی اختیار او نکند دولت اختیار
11. ۱۱گرد جهان وزارت بر گشت و بنگریداورا گزید و کرد بنزدیک او قرار
12. ۱۲مردی گزید راد و خردمند و پیش بینبارای و با کفایت و با سنگ و با وقار
13. ۱۳فرمان او علامت شاهان کند نگونتدبیر او ولایت شیران کند شکار
14. ۱۴کارش چو کار آصف و امرش چو امر جمسهمش چو سهم رستم و سهم سفندیار
15. ۱۵برلشکر و رعیت سلطان چو بر گذشتزین هر یکی صدی شد و زان هر صدی هزار
16. ۱۶از برکت عنایت و تدبیر او شدندیکسر پیادگان سپاه ملک سوار
17. ۱۷هر مال کز ولایت سلطان بهم کندبر لشکر و خزینه سلطان برد بکار
18. ۱۸زین سو سپه توانگر وزانسو خزینه پرواندر میان رعیت خشنود و شادخوار
19. ۱۹اندر دو مه چکار توان کرد بیش ازینخاصه کنون که دست همی نو برد بکار
20. ۲۰بشکیب تا ببینی کاخر کجا رسداین کار از آن بزرگ نژاد بزرگوار
21. ۲۱اکنون فراز کرد به کار بزرگ دستاکنون فرو گرفت جهان جمله استوار
22. ۲۲فردا پدید گردد توفیرها که اواز عاملان شاه تقاضا کند شمار
23. ۲۳آن مال کز میانه ببردند دانگ دانگبستاند و بتنگ فرستد سوی حصار
24. ۲۴دیدی تو زو مرنج و میندیش تاترازان مالها بیا کندو پر کند چو نار
25. ۲۵ای شاه قلعه های دگر ساز کاین وزیرسالی دگر بزر بینبارد این چهار
26. ۲۶اندر جهان وزیر چنین جسته ای همیاکنون که یافتی چو تن و جان عزیر دار
27. ۲۷در مرغزار ملک خرامنده گشت شیرآن روزگار شد که تهی بود مرغزار
28. ۲۸آن روبهان که جایگه شیر داشتنداندر شدند خوار به سوراخها چو مار
29. ۲۹شیریست می چمد بهمه مرغزار ملکشیری که در زمانه ندارد نظیر و یار
30. ۳۰در جنگ شیر گشته فراوان شریفترکایمن نشسته با گله روبه نزار
31. ۳۱تاچون ز بیشه روی بصحرا نهد تذروکبک دری ز بیشه نهد رو بکوهسار
32. ۳۲تا چون هزار دستان بر گل نوا زندقمری چو عاشقان به خروش آید از چنار
33. ۳۳پاینده باد خواجه و دلشاد و تندرستبرکام دل مظفر ومنصور و کامکار
34. ۳۴در عز و مرتبت بگذاراد همچنینصد مهرگان دیگر و صد عید و صد بهار
35. ۳۵چونانکه شاه شرق ولایت بدو سپردیارب تو کامهای جهانرا بدو سپار