1. ۱چون پرند نیلگون بر روی پوشد مرغزارپرنیان هفت رنگ اندر سر آرد کوهسار
2. ۲خاک را چون ناف آهو مشک زاید بیقیاسبید را چون پر طوطی برگ روید بیشمار
3. ۳دوش وقت نیمشب بوی بهار آورد بادحبّذا باد شمال و خرّما بوی بهار
4. ۴باد گویی مشک سوده دارد اندر آستینباغ گویی لعبتان ساده دارد در کنار
5. ۵ارغوان لعل بدخشی دارد اندر مرسلهنسترن لؤلؤی لالا دارد اندر گوشوار
6. ۶تابر آمد جامهای سرخ مل بر شاخ گلپنجه های دست مردم سر فرو کرد از چنار
7. ۷باغ بوقلمون لباس و راغ بوقلمون نمایآب مروارید رنگ و ابر مروارید بار
8. ۸راست پنداری که خلعت های رنگین یافتندباغهای پر نگار از داغگاه شهریار
9. ۹داغگاه شهریار اکنون چنان خرم بودکاندرو از نیکویی حیران بماند روزگار
10. ۱۰سبزه اندر سبزه بینی چون سپهر اندر سپهرخیمه اندر خیمه بینی چون حصار اندر حصار
11. ۱۱سبزه ها با بانگ رود مطربان چرب دستخیمه ها با بانگ نوش ساقیان می گسار
12. ۱۲هر کجا خیمه ست خفته عاشقی با دوست مستهر کجا سبزه ست شادان یاری از دیدار یار
13. ۱۳عاشقان بوس و کنار و نیکوان نازو عتابمطربان رود و سرود و می کشان خواب و خمار
14. ۱۴روی هامون سبز چون گردون ناپیدا کرانروی صحرا ساده چو دریای ناپیدا کنار
15. ۱۵اندر آن دریا سماری وان سماری جانوروندر آن گردون ستاره وان ستاره بیمدار
16. ۱۶هر کجا کهسار باشد آن سماری کوه برهر کجا خورشید باشد آن ستاره سایه دار
17. ۱۷معجزه باشد ستاره ساکن و خورشید پوشنادره باشد سماری که بر و صحرا گذار
18. ۱۸بر در پرده سرای خسرو پیروز بختاز پی داغ آتشی افروخته خورشیدوار
19. ۱۹بر کشیده آتشی چون مطرد دیبای زردگرم چون طبع جوان و زرد چون زرعیار
20. ۲۰داغها چون شاخهای بسد یاقوت رنگهر یکی چون نار دانه گشته اندر زیر نار
21. ۲۱ریدکان خواب نادیده مصاف اندر مصافمرکبان داغ ناکرده قطار اندر قطار
22. ۲۲خسرو فرخ سیر بر باره دریا گذربا کمند شصت خم در دست چون اسفندیار
23. ۲۳اژدها کردار پیچان در کف رادش کمندچون عصای موسی اندر دست موسی گشته مار
24. ۲۴همچو زلف نیکوان خرد ساله تا بخوردهمچو عهد دوستان سالخورده استوار
25. ۲۵کوه کوبان را یگان اندر کشیده زیر داغبادپایان را دوگان اندر کمند افکنده خوار
26. ۲۶گردن هر مرکبی چون گردن قمری بطوقاز کمند شهریار شهر گیر شهردار
27. ۲۷هرکه را اندر کمندشصت بازی در فکندگشت داغش بر سرین و شانه و رویش نگار
28. ۲۸هر چه زینسو داغ کرد از سوی دیگر هدیه دادشاعران را با لگام و زایران را با فسار
29. ۲۹فخر دولت بوالمظفر شاه با پیوستگانشادمان و شادخوار و کامران و کامکار
30. ۳۰روز یک نیمه ،کمند و مرکبان تیز تکنیم دیگر مطربان و باده نوشین گوار
31. ۳۱زیرها چون بیدلان مبتلی نالنده سخترودها چون عاشقان تنگدل گرینده زار
32. ۳۲خسرو اندر خیمه و بر گرد او گرد آمدهیوز را صید غزال و باز را مرغ شکار
33. ۳۳این چنین بزم از همه شاهان کرا اندر خورستنامه شاهان بخوان و کتب پیشینان بیار
34. ۳۴ای جهان آرای شاهی کز تو خواهد روز رزمپیل آشفته امان و شیر شرزه زینهار
35. ۳۵کارزاری کاندر او شمشیر تو جنبنده گشتسربسر کاریز خون گشت آن مصاف کارزار
36. ۳۶مرغزاری کاندر و یک ره گذر باشد تراچشمه حیوان شودهر چشمه یی زان مرغزار
37. ۳۷کوکنار از بس فزع داروی بیخوابی شودگر بر افتد سایه شمشیر تو بر کوکنار
38. ۳۸گر نسیم جود تو بر روی دریا بر وزدآفتاب از روی دریا زر برانگیزد بخار
39. ۳۹ور سموم خشم تو بر ابر و باران در فتداز تف آن ابر آتش گردد و باران شرار
40. ۴۰ور خیال تیغ تو اندر بیابان بگذرداز بیابان تابه حشر الماس برخیزد غبار
41. ۴۱چون تو از بهر تماشا بر زمینی بگذریهر بنایی زان زمین گردد بنای افتخار
42. ۴۲تیغ و جام و باز و تخت از تو بزرگی یافتندروز رزم و روز بزم و روز صید و روز بار
43. ۴۳روز میدان گر ترا نقاش چین بیند به رزمخیره گردد شیر بنگارد همی جای سوار
44. ۴۴گرد کردن زر و سیم اندر خزینه نزد تونا پسندیده تر از خون قنینه است و قمار
45. ۴۵دوستان و دشمنان را از تو روز رزم وبزمشانزده چیزست بهره، وقت کام و وقت کار
46. ۴۶نام وننگ و فخر و عار و عز وذل و نوش وزهرشادی و غم، سعد و نحس و تاج و بند و تخت و دار
47. ۴۷افسر زرین فرستد آفتاب از بهر توهمچنان کز آسمان آمد علی را ذوالفقار
48. ۴۸کردگار از ملک گیتی بی نیازست ای ملکملک تو بود اندرین گیتی مراد کردگار
49. ۴۹گر نه از بهر عدوی تو ببایستی همیفخر تو از روی گیتی برگرفتی نام عار
50. ۵۰ور بخواهی بر کنی ازبن سزا باشد عدواختیار از تست چونان کن که خواهی اختیار
51. ۵۱شاعران را تو زجدان یادگاری، زین قبلهر که بیتی شعر گوید نزد تو یابد قرار
52. ۵۲تا طرازنده مدیح تو دقیقی درگذشتز آفرین تو دل آکنده چنان کز دانه نار
53. ۵۳تا بوقت این زمانه مرو را مدت نماندزین سبب چون بنگری امروزتا روز شمار
54. ۵۴هر نباتی کز سر گور دقیقی بر دمدگر بپرسی ز آفرین تو سخن گوید هزار
55. ۵۵تا نگردد باد خاک و ماه مهر و روز و شبتا نگردد سنگ موم و سیم زر و لاله خار
56. ۵۶تا کواکب را همی فارغ نبیند کس زسیرتا طبایع را همی افزون نیابنداز چهار
57. ۵۷بر همه شادی تو بادی شاد خوارو شادمانبر همه کامی تو بادی کامران و کامکار
58. ۵۸بزم تو از ساقیان سرو قد چون بوستانقصر تو از لعبتان قند لب چون قندهار