1. ۱بدین خرمی و خوشی روزگاربدین خوبی و فرخی شهریار
2. ۲چنان گشت گیتی که ما خواستیمخدایا تو چشم بدان دور دار
3. ۳خداوند گار جهان فرخستکه فرخنده بادش همه روزگار
4. ۴بدیدار او راه بست و هریبهشت برین گشت و باغ بهار
5. ۵بخندد همی برکرانهای راهبفصل زمستان گل کامکار
6. ۶بدیدار شاه جهان بو سعیدعجب نیست گر گل بخندد ز خار
7. ۷اگر چه نکوهیده باشد حسدوزو بر دل و جان بود رنج و بار
8. ۸حسد بر، بر آنکس که او را بودبنزدیک او بار، هنگام بار
9. ۹بزرگان حسودان آن کهترندکه با او سخن گفت خسرو دوبار
10. ۱۰شه روم خواهد که او همچو مننهد پیش اوبر بطی در کنار
11. ۱۱هزار آفرین باد هر ساعتیبر آن عادت و خوی آزاده وار
12. ۱۲همه کار او در خور خوی اوستملک را همیشه چنین باد کار
13. ۱۳همه شاه گیرد بروز نبردهمه شیر گیرد بروز شکار
14. ۱۴بجایی که از شیر یابد خبرز شادی نگیرد دل او قرار
15. ۱۵نه یک جایگه دیدم او را چنینچنین دیدم او را بجایی هزار
16. ۱۶به نوبین که اکنون به غزنین چه کردسر خسروان خسرو نامدار
17. ۱۷ز پهلوی ره شیری آمد پدیدغریونده چون رعد در کوهسار
18. ۱۸ببالا و پهنا چو پیلی بلندکه از بیم او پیل کردی فرار
19. ۱۹دل لشکر از بیم او خون گرفتنبودند بر جای خویش استوار
20. ۲۰خداوند سلطان روی زمینسر خسروان آفتاب تبار
21. ۲۱فرود آمداز پشت پیل و نشستبر آن پیلتن خنگ دریا گذار
22. ۲۲سر شیر وحشی بیک زخم کردچو بر بار در تیرمه کفته نار
23. ۲۳بیاورد برزنده پیل و چو کوهبیفکند در پیش خیمه چو خار
24. ۲۴زهی خسروی کز همه خسروانبمردی ترا نیست همتا و یار
25. ۲۵تو آن بختیاری که اندر جهاننبود و نباشد چو تو بختیار
26. ۲۶همیشه چنین بخت یار تو بادجهان پیش کار تو چون پیشکار
27. ۲۷وثاق تو از نیکوان چون بهشتسرای تو از لعبتان قندهار
28. ۲۸کنار تو از روی معشوق خوشدودست تو از زلف بت مشکبار
29. ۲۹سر تو ز شادی همه ساله پرسر دشمن تو ز غم پر خمار
30. ۳۰در این بزمگه بر تو فرخ کنادثنا گفتن فرخی کردگار