1. ۱مرا، دی عاشقی گفت ای سخنورمیان عاشق و معشوق بنگر
2. ۲نگه کن تا چه باید هر دوانراوزین دو کز تو پرسیدم بمگذر
3. ۳چه خواهد دلبر از دلجوی بیدل ؟چه خواهد عاشق از معشوق دلبر؟
4. ۴چه دانی دوستی را حدو غایت ؟مقدر باشد آن یا نامقدر؟
5. ۵چه باشد علت کردار معشوق؟بجای عاشقی معشوق پرور
6. ۶مرا زینگونه فکرتهاست بسیاراگر دانی سخنهاگو ازین در
7. ۷مر او را گفتم: ای پرسنده! احسنتنکو پرسیدی و زیبا ودرخور
8. ۸بپرسیدی ز حد و غایت عشقجوابی جزم خواهی و مفسر
9. ۹می آن گویم که دانم، ور ندانممرا از جمله جهال مشمر
10. ۱۰که داند عشق را هرگز نهایتسؤالی مشکل آوردی و منکر
11. ۱۱بر من عشق را غایت بجاییستکه کس کردنش نتواند مقرر
12. ۱۲چنان باید که نکند هیچ عاشقحدیث حاسد معشوق باور
13. ۱۳بوقت خلوت اندر پیش معشوقچو کهتر باشد اندر پیش مهتر
14. ۱۴مسخر گشته معشوق باشدوگرچه عالمش باشد مسخر
15. ۱۵ز بهر دوستی بالای معشوقپرستد سایه سرو و صنوبر
16. ۱۶ز بهر رنگ و بوی جعد معشوقنباشد ساعتی بی سنبل تر