1. ۱گر مرا از تو به سه بوسه نباشد نظریاندرین شهر ز من نیز نیابی خبری
2. ۲نه مرا خوش بنوازی نه مرا بوسه دهیاین سخن دارد جانا به دگر کوی دری
3. ۳بوسه‌ای را چه خطر باشد کز بهر تراجان شیرین مرا نیست بر من خطری
4. ۴دو شکر داری و تو ساده همین دو شکریای شکر! روزی من زان دو شکر کن شکری
5. ۵من ز اندیشه آن شکر چون گوهر سرخمژه‌ای نیست که باریده نیم زان گهری
6. ۶بینی آن موی چو از مشک سرشته زرهیبینی آن روی چو از سیم زدوده سپری
7. ۷من ندانستم هرگز که ز تو باید دیدهر زمان درد دلی و هر زمان درد سری
8. ۸همه اندوه دل و رنج تن و درد سریوین دل مسکین دارد به هوای تو سری
9. ۹گله‌های تو کنون کرد نخواهم که کنونپیش بر دارم شغل ملک داد گری
10. ۱۰تهنیت خواهم گفتن که خداوند مراپسری داد خداوند و چگونه پسری
11. ۱۱پسری داد گرانمایه که در طالع اوهر ستاره فلک راست به یکی نظری
12. ۱۲به بزرگیش به صد روی همی حکم کندهر ستاره نگری و هر ستاره شمری
13. ۱۳برمیانهای غلامانش مکین خواهد شدهر چه در گیتی تیغست گران بر کمری
14. ۱۴نیک بختا! پسرا! نیک تنا کاین پسرستبهره ور باد زهر فضلی و از هر هنری
15. ۱۵پدران را به پسر تهنیت آرند و رواستکه پدر همچو درختست و پسر همچو بری
16. ۱۶من پسر را به پدر تهنیت آوردم از آنکه ندیدم به جهان مر پدرش را دگری
17. ۱۷هیچ خسرو بچه را نیست چو محمود جدیهیچ شهزاده ندارد چو محمد پدری
18. ۱۸زان گرانمایه گهر کو هست از روی قیاسپر دلی باشد ازین شیر وشی پر جگری
19. ۱۹همچو سلطان را بر کافر و بر دشمن خویشبر عدو باشد هر روز مرا ورا ظفری
20. ۲۰چون چنان گشت که بردست عنان داندداشتکینه توزدبه گه جنگ زهر کینه وری
21. ۲۱در تلف کردن بدخواه و قوی کردن ملکهمچواسکندر هر روز بود در سفری
22. ۲۲ای خداوندی شاهی ملکی نیکخوییکز سخای تو بهر جای رسیده ست اثری
23. ۲۳تو کریم و پسران همچو تو باشند کریمبه شجر باز شود نیک و بدهر ثمری
24. ۲۴شجری کان ثمرش همچو تو باشد پسریبی قیاس تو نه نیکوست امیر اشجری
25. ۲۵عالمی را شجری خواندم، بدکردم بداین سخن بیخردی گوید یابی بصری
26. ۲۶هر که او را به تو مانندکند هیچکستباز نشناسد گویند بهی از بتری
27. ۲۷تامجره ز بلندی نکند قصد نشیبتا ثریا به زیرات نشود سوی ثری
28. ۲۸تا نباشد به بها و به نهاد و به صفتگهر کوه نسا چون گهر کوه هری
29. ۲۹پادشا باش و ولی پرور وبدخواه شکرپر کن از خون بداندیش و عدو هرشمری
30. ۳۰دوستان را ز تو هر روز به نوی طربیدشمنان راز تو هر روز ز سویی ضرری