1. ۱تا پرنیان سبز بورن کرد بوستانبا مصمت سپید همی گردد آسمان
2. ۲تابرگ همچو غیبه زنگار خورده شدچون جوشن زدوده شد آب اندر آبدان
3. ۳تا شنبلید زرد پدید آمده ست، گشتنیلوفر کبود بآب اندرون نهان
4. ۴تا بر گرفت قافله از باغ عندلیبزاغ سیه بباغ در آورد کاروان
5. ۵از برگ چون صحیفه بنوشته شد زمینو زابر چون صلایه سیمین شد آسمان
6. ۶رزبان ز بچگان رزان باز کرد پوستبی آنکه بچگان رزانرا رسد زیان
7. ۷باد خزان بجام مناقب (؟) کشید زرنامهربانی از چه قبل کرد مهرگان
8. ۸باد خزان از آب کند تخته بلوردیبای زربفت در آرد ز پرنیان
9. ۹بر صحن چشمها کند از سروهای سبزوز مهرهای مینا دینار گون دهان
10. ۱۰در زیر شاخه های درختان میان باغدینار توده توده کند پیش باغبان
11. ۱۱من زین خزان بشکرم کاین مهرگان اوستوز من امیر مدح نیوشد به مهرگان
12. ۱۲میر جلیل سید یوسف کجا به فضلپیداست همچو روز سپید اندر این جهان
13. ۱۳نیکو دل و نکو نیتست و نکو سخنخوش عادتست وطبع خوش او را و خوش زبان
14. ۱۴از طبع و حلم اوست هوا و زمین مگرورنه چرا هوا سبکست و زمین گران
15. ۱۵ای صورت تو بر فلک رادی آفتابوی عادت تو برتن آزادگی روان
16. ۱۶در هستی خدای گروهی گمان کنندوندر سخاوت تو نکرده ست کس گمان
17. ۱۷جودست قهر گنج و ترا قهرمان هم اوستبرگنج خویش کس نکند قهر قهرمان
18. ۱۸از بس ستم که جودتو برگنج تو کندگنج تو هر زمان کنداز جود تو فغان
19. ۱۹از مردمی میان جهان داستان شدیجزداستان خویش دگر داستان مخوان
20. ۲۰بس کس که در زمین ملکا خانمان نداشتاز خدمت خجسته تو شد به خانمان
21. ۲۱من بنده را بتهنیت خدمت تو شاههر روز نامه دگر آید ز سیستان
22. ۲۲جزمر ترا بخدمت اگر تن دو تا کنمچون تار عنکبوت مرا بگسلد میان
23. ۲۳شاها بصد زبان نتوان مر ترا ستودبنده ترا چگونه ستاید بیک زبان
24. ۲۴ای کاشکی که هر مو گردد زبان مراتا مدح تو طلب کنمی ازیکان یکان
25. ۲۵از خدمت تو فخر و هم از خدمت تو جاهاز خدمت تو نام و هم از خدمت تو نان
26. ۲۶ای یاد گار ناصر دین خدای و دیناز تو چنانکه بنده همه ساله شادمان
27. ۲۷ز اندازه بیش فضل و هنر داری ای امیروآگه شده ست از هنر تو خدایگان
28. ۲۸فرمان شاه باید اکنون همی که رووز بهر خویش را ز عدو کشوری ستان
29. ۲۹تا ما بهفت ماه دگر خیمه ها زنیمپیش سرای پرده تو گرد قیروان
30. ۳۰کز بیم ناوک تو بمغرب بروز وشباندر تن عدو بهراسد همی روان
31. ۳۱تیع تو ترجمان اجل گشت خصم راخصمت سخن ز حلق نیوشد بترجمان
32. ۳۲گرجان کشته گرد کشنده کند طوافبس جان که در طواف بود گرد آستان
33. ۳۳روزیکه تو بجنگ شوی روی تیغ توباغی کند پر از گل سوری و ارغوان
34. ۳۴تیرت مگر که بر دل خصم تو عاشقستکاندر جهد بسینه خصم تو هر زمان
35. ۳۵تا نرگس شکفته نماید ترا بچشمچون شش ستاره گرد مه ومه در آن میان
36. ۳۶تا چون سمن سپید بود برگ نسترنچون شنبلید زرد بود برگ زعفران
37. ۳۷فرخنده باد روز تو و دولتت قرینپاینده باد عمر تو و بخت تو جوان
38. ۳۸سال تو فر خجسته و ایام تو سعیدعمر تو بیکرانه وعز تو جاودان
39. ۳۹این مهرگان به شادی بگذار و همچنینصد مهرگان بکام دل خویش بگذران