1. ۱بزرگی و شرف و قدر و جاه و بخت جواننیابد ایچکسی جز بمدحت سلطان
2. ۲یمین دولت ابوالقاسم آفتاب ملکوکامین ملت محمود پادشاه جهان
3. ۳خدایگانی کاندر جهان بدین و بدادشناخته ست چو بوبکر و عمر و عثمان
4. ۴حدیث او همه از ایزد و پیمبر بودبه جد و هزل و بدو نیک و آشکار و نهان
5. ۵همه بزرگان حال از منجمان پرسندخدایگان زمانه ز مصحف، قرآن
6. ۶ازین بودکه به هر جایگه که روی نهدهمی رود ز پی او عنایت یزدان
7. ۷پیمبران را زان پیش معجزات نبودکه شاه دارد و این سخت روشنست و عیان
8. ۸بر آب جیحون پل بستن و گذاره شدنبزرگ معجزه ای باشد و قوی برهان
9. ۹گروهی از حکما در حدیث اسکندربشک شدند و بسی رفتشان سخن بزبان
10. ۱۰که او ز جمله پیغمبران ایزد بودخدای داند کاین درست بود یا بهتان
11. ۱۱سکندر آنگه کز چین همی فرود آمدبماند برلب جیحون سه ماه تابستان
12. ۱۲بدان نیت که برآن رود پل تواند بستهمی نشست و در آن کاربست جان و روان
13. ۱۳هزارحیله فزون کرد و آب دست نداددر آن حدیث فرو ماند عاجز و حیران
14. ۱۴ملک بوقتی کز آب رود جیحون بودچو آسمان که مر او را پدید نیست کران
15. ۱۵بر آب جیحون در هفته ای یکی پل بستچنانکه گفتی کز دیر باز بودچنان
16. ۱۶زهی مظفر پیروز بخت روز افزونزهی موحد پاکیزه دین یزدان دان
17. ۱۷بدین پاک و دل نیک و اعتقاد درستخدای داد ترا بر همه جهان فرمان
18. ۱۸ز روم تا در قنوج هیچ شاه نماندکه طاعت تو پذیرفته نیست چون ایمان
19. ۱۹که یارد آمد پیش تو از ملوک بجنگکه یارد آورد اندر تو ای ملک عصیان
20. ۲۰خدایگانا حال تو زان گذشت که توسپه کشی زفلان جایگه بسوی فلان
21. ۲۱کسی ندانم کو را توان آن باشدکه با تو یارد بستن به کار زار میان
22. ۲۲گمان مبر که ترا هیچ شاه پیش آیداگر بگردی گیتی همه کران به کران
23. ۲۳زپادشاهان کس را دل مصاف تو نیستکه هیبت تو بزرگست و لشکر توگران
24. ۲۴گریختن ز تو ای شه ملوک را ظفرستوگرچه پیشرو آن ظفر بود خذلان
25. ۲۵علی تگین را کز پیش تو ملک بگریختهزار عزل همان بود و صد هزار همان
26. ۲۶وگردل از زن و فرزند نازنین برداشتبدان دو کار نبود از خرد برو تاوان
27. ۲۷چه بود گر زن و فرزند راز پس کرده ستببرد جان و ازین هردو بیش باشد جان
28. ۲۸چرا که ازدل و از عادت تو آگه بودکه از تو شان نرسد هیچ رنج و هیچ زیان
29. ۲۹دگر که گر پسرش را بگیری و ببریعزیز باشد و ایمن بر تو چون مهمان
30. ۳۰ز خرگه کهن وخورد خام و پوشش بدفتد به رومی و خورد خوش ونگارستان
31. ۳۱علی تگین را آنجا پدید آمده گیراگر بداند کو را بود بر تو امان
32. ۳۲به هر شمار قدر خان از و فزونتر بوددر این سخن نه همانا که کس بود بگمان
33. ۳۳بجاه و منزلت و قدر تا جهان بوده ستندیده خان چو قدر خان زمین ترکستان
34. ۳۴ز چین و ما چین تا روم و روس و تاسقلابهمه ولایت خان ست و زیر طاعت خان
35. ۳۵سلیح بیشست او را ز برگهای درختسپه فزونست او را ز قطره باران
36. ۳۶چواز تو یافت امان همچو بندگان مطیعبطاعت آمد همچون فلان و چون بهمان
37. ۳۷تو نیز با او آن کردی از کرم که نکردبجای هیچکسی هیچ شه بهیچ زمان
38. ۳۸دلیر کردی او را بخدمت و بسخنعزیز کردی اورا بمجلس و میدان
39. ۳۹به خواب دیده نبود او که با تو یارد زدچو حاجبان تو و بندگان تو چوگان
40. ۴۰بزرگیی چه بود بیش ازین قدرخان راکه با تو همچو ندیمان تو نشست به خوان
41. ۴۱بر آسمان سرخان برشد ای ملک ز شرفچو اسب خان اجل خواست حاجب از ایوان
42. ۴۲بدان کرامت کانجا بجای او کردیسزد که شکر تو گوید به صد هزار زبان
43. ۴۳خدای داند و تو کآنچه هم بدو دادیزپیل و فرش و زر و سیم و جامه الوان
44. ۴۴به قدر صد یک از آن مال تا هزاران سالنه در بزاید در بحر و نه زر اندرکان
45. ۴۵اگر نهاد سر خدمت تو روی نهادز هدیه های تو بسیار گنج آبادان
46. ۴۶ولیکن ار چه فراوان عطا بدو دادیپدید نامد در هیچ گنج تو نقصان
47. ۴۷بگنجت اندر نقصان کجا پدید آیدکه باشد او را همسایه کوه زر رویان
48. ۴۸کسی که خدمت تو کردو طاعت تو گزیدچنین نمایی با او چنین کنی احسان
49. ۴۹بر این نهاد نبوده ست حال و سنت کسجهانیان همه زین آگهند پیر و جوان
50. ۵۰خلاف کردن تو خلق را مبارک نیستبر این هزار دلیلیست و صد هزار نشان
51. ۵۱زوال ملک ز پیمان شکستن تو بودکسی مباد کو با تو بشکند پیمان
52. ۵۲درخت هم به بهار ار خلاف تو طلبدصبا برو هم از آنسان گذر کند که خزان
53. ۵۳ور از خلاف تو پولاد سخت یاد کندبر او خدای کند خاک نرم را سوهان
54. ۵۴شگفتم آید از آن کو ترا خلاف کندهمه خلاف بود کار مردم نادان
55. ۵۵چه گوید و چه گمانی برد که خار درشتچه کرد خواهد با آتش زبانه زنان
56. ۵۶زیان بستان بیش از زیان ابر بودچه خشم گیرد با ابر بیهده بستان
57. ۵۷کسی که دید که تو با مخالفان چه کنیچرا دهد بخلاف تو بر گزافه عنان
58. ۵۸ترا خدای بر اعدای تو مظفر کردچنانکه کرد به سیصد هزار فتح ضمان
59. ۵۹همیشه تابسر خطبه ها بود تحمیدهمیشه تا زبر نامه ها بود عنوان
60. ۶۰همیشه تا بود اندر زمین ما اسلامهمیشه تا بود اندر میان ما فرقان
61. ۶۱جهان تو دارو جهانبان تو باش و فتح تو کنظفر تو یاب و ولایت تو گیر و کام تو ران
62. ۶۲مخالفانرا یک یک ببند و چاه افکنموافقان را نونوبتخت وتاج رسان
63. ۶۳چنانکه رسم تو و خوی تست و عادت تستبهر مه اندر شهری ز دشمنی بستان