1. ۱عید عرب گشادبه فرخندگی علمفرخنده باد عید عرب بر شه عجم
2. ۲سلطان یمین دولت و پیرایه ملوکمحمود امین ملت و آرایش امم
3. ۳شاهی که تیره کرد جهان بر عدو به تیغمیری که بر گرفت به داد از جهان ستم
4. ۴پاکیزه‌دین و پاک‌نژاد و بزرگ‌عفونیکو‌دل و ستوده خصال و نِکو‌شیم
5. ۵در رای او بلندی و در طبع او هنردر خُلق او بزرگی ودر خوی او کرم
6. ۶اندر دلش دیانت واندر کفش سخااندر تنش مروّت واندر سرش همم
7. ۷از تیغ او ولایت بدخواه او خراباز رای او ولایت احباب او خرم
8. ۸از حشمت ایچ شاه نیارد نهاد رویآنجایگه که بنده او برنهد قدم
9. ۹شاهان و مهتران جهان‌را به قدر و جاهمخدوم گشت هر‌که مر اورا شد از خدم
10. ۱۰چونانکه بر قضای همه خلق رفت رفتبر فتح و بر جهاد وبر آثار او قلم
11. ۱۱تیغش به‌جنگ‌، پیل برون آرد از حصارتیرش به صد، شیر برون آرد از اجم
12. ۱۲تا جنگ بندگانش بدیدند مردمانکس در جهان همی‌نبرد نام روستم
13. ۱۳از بهر قدر و نام سفر کرد و تیغ زدقدر بلند و نام نکو یافت لاجرم
14. ۱۴آن سال خوش نخسبَد و از عمر نشمرَدکز جمع کافران نکند صد هزار کم
15. ۱۵امسال نام چند حصار قوی نوشتدر هر یکی شهی سپه آرای و محتشم
16. ۱۶تا باز بر تن که به‌بانگ آمده‌ست سر؟تا باز در تن که به جوش آمده‌ست دم‌؟
17. ۱۷اینک همی‌رود که به‌هر قلعه بر کنداز کشته پشته پشته وز آتش علم علم
18. ۱۸تا چند روز دیگر از آن قلعه‌های صعبده خشت بر نهاده نبیند کسی به‌هم
19. ۱۹ز نشان اسیر و برده شود مردشان تباهتن‌شان حزین و خسته شود، روح‌شان دژم
20. ۲۰آنرا به سینه تیغ فرود آمده ز مغزوین را ز پشت‌، نیزه فرو رفته در شکم
21. ۲۱وز خون حلقشان همه بر گوشه حصاررودی روان شده به بزرگی چو رود زم
22. ۲۲آنجا که کنده باشد تلی شود چو کوهآنجا که قلعه باشد قعری شد چو یَم
23. ۲۳چشم درست باز نداند میان خونخار و خس حصار ز قنبیل و از بقم
24. ۲۴سیمین‌تنان رونده و سیمین بتان به‌دشتگرد آمده صنم به تبه کردن صنم
25. ۲۵وز بار بر گرفتن و با ناز تاختندر پشت سروهای خرامان فتاده خم
26. ۲۶خسرو نشسته تاج شه هند پیش اوچونانکه تخت گوهر بلقیس پیش جم
27. ۲۷برداشته خزینه و انباشته به‌زرصندوقهای پیل و نه در دل هم و نه غم
28. ۲۸پیلان مست صف زده در پیش او و اوقسمت همی کند به در خیمه بر حشم
29. ۲۹وز بردگان طرفه که قسم سپه رسیدنخاس خانه گشت به صحرا درون خیم
30. ۳۰از شاره ملون و پیرایه بزرآنجا یکی خورنق و آنجا یکی ارم
31. ۳۱بازار پر طرایف و بر هر کناره ییقیمتگران نشسته ستاننده قیم
32. ۳۲یک توده شاره های نگارین به ده درستیک خانه بردگان نو آیین به ده درم
33. ۳۳زینسان رقم زده که بگفتم بدین سفرزینسان زنند بر سفرش بخردان رقم
34. ۳۴این زو مرا شگفت نیاید بهیچ حالاو را همیشه حال بدینسان بود نعم
35. ۳۵هر سال کو به غزو رود قوم خویش رازینگونه عالمی بوجود آرد از عدم
36. ۳۶تا آب را قرار نباشد به روز بادتا خاک را غبار نباشد به روز نم
37. ۳۷تا سبزه تازه تر بود و آب تیره ترجاییکه بیشتر بود آنجایگه دیم
38. ۳۸پاینده باد و کام روا باد وشاد بادآن شادیی که نیل ندارد بهیچ غم
39. ۳۹پیوسته باد عزت و فر و جلال اوبد گوی را بریده زبان و گسسته دم