1. ۱گرچه بلای خمار کرد فزون حزن منمغبچه و می ولیک اذهب عن الحزن
2. ۲هر شکن زلف او جای هزاران دلستطرفه که آن بند زلف هست شکن بر شکن
3. ۳شبنم خوی بر گلش بر شفق آمد نجومنی شفق و نی نجوم خون دل و اشک من
4. ۴بر تن او پیرهن هست گران از حریرنیست عجب گر ز رشک پاره کنم پیرهن
5. ۵ز آتش آه دلم هست زبانه زبانلب شده پر آبله بین اثرش در دهن
6. ۶سینه من کوه غم میکنم از ناخنشبار دلم بی ستون من به تهش کوهکن
7. ۷خسرو و حافظ ترا فانی اگر هادی اندپیروی جامی ات هست به وجه حسن