1. ۱هست در دیر آفتی هر دم به قصد جان مرازنده بردن از سر کوی مغان نتوان مرا
2. ۲خانه دل بود آبادان ز تقوی وه که ساختعشوه های ساقی و سیل قدح ویران مرا
3. ۳پرده زهدم چه سان پوشد که از آشوب میاز گریبان هر دم افتد چاک تا دامان مرا
4. ۴خرقه در هجر بتی شد رهن می بنگر که زدباده و عشق از لباس عافیت عریان مرا
5. ۵گر به گرداب می افتادم مرا نبود گنههست این سرگشتگی از گردش دوران مرا
6. ۶بحر عصیان از بلندی کرد پستم زانکه زدبر زمین از آسمان هر موج این طوفان مرا
7. ۷سازم از لوث ریا غسل طریق ای پیر دیرچون فقیه آید درون خم کنی پنهان مرا
8. ۸خواب دیدم کآب کوثر میخورم از دست حورفیض می از دست ساقی ده دوصد چندان مرا
9. ۹فانیا راه فنا هر چند مشکل بود شدقطع آن ز افکندن بار خودی آسان مرا