1. ۱کی به چشم آرم لباس و مسند شاهانه رامن که خواهم دلق فقر و گوشه میخانه را
2. ۲طایر فرخنده عیش است رام نقل و میاز پی صیدی چنین میریزم آب و دانه را
3. ۳بهر ما دریا کشان باید که سازد می فروشاز تغارش جام را وز خم می پیمانه را
4. ۴خویش را کشتم چو می کردی علاجم ای حکیمهر که را باشد خرد چون می دهد دیوانه را
5. ۵مستی آرد بوی خاک میکده ای پیر دیرگویی اندودی به لای باده این کاشانه را
6. ۶غفلت آرد واعظا در دل مسلسل گفتنتساختی گویا ز بهر خواب این افسانه را
7. ۷یک دمم با یاد نی احباب آید نی رقیبچون بگنجد آشنا کی ره بود بیگانه را!
8. ۸کلبه ام صد رخنه از سنگ حوادث کرد چرخبر سرم خواهد فکندن گویی این ویرانه را
9. ۹جان فدایت سازم ای فانی اگر خواهی رساندوقت جان دادن به سر وقتم دمی جانانه را